Dünya bir heves işte Asım. Hevesini alanlar ve hevesi kursağında kalanlar var. Bir de kimseler pek bilmez, senin gibi 'heves ne ki' deyip kenara çekilenler var. Hevesten geçenler...
Köprüler kesildi, bombalar patladı, insanlar ağladı
Babam bunların tam ortasında gitti
Ah keşke biraz da aklımdan gidebilse
Neye elimi atsam sonrası diye olmuyor
İçimdesin, hoşsun ve güzelsin yeniden yeni.
Ah benim içimde gizli, gizimde aşikar güzel devim.
Yüzünün en seçkin yerine saklanır hüzün
Rüya sızdırmaz uykuların- deliksiz
Kalbin çarpınca kırılıyor gerçeklere
Gerçekleri ve geceleri üstüne zimmetliyorlar
Dünyaya maruz kalanlar kederle büyür
Bir yol yürür, seni
Yaşın ve yorgunluğun dünya kadar
Babanın bıyıklarından ideoloji sızardı
Senin hüzünden başka şey tanımadı yüzün
Aranızda derin yaralar vardı
Baba, diyorsun
Boğuluyorsun bu denizde
Kışkırtıyor seni dünya
Bağlanmak istedikçe kördüğümsün
Heves, atlarını uçurumlara sürüyor
Denize bakıp dalıyorsun
Gözlerin ıslak
Yüzünü hüzünle yıkıyorsun
Uykuların nihayet delik deşik
Kalbin çarpınca kırılıyor, sana