kubaskaya
@kubaskaya
12 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Mavi Orman, Defne Suman'a annesinin küçükken okuduğu bir kitabın ismi. Bir tavşan Mavi Orman'ı bulmak için yola çıkıyor ve yolun sonunda Mavi Orman'ın aslında kendi köyü olduğunu öğreniyor. Bu hikaye bana "Simyacı"yı, hazineyi bulmak için yola çıkan çobanı hatırlattı.
Okuduğum başka bir kitapta -ismini anımsayamadığım- "Dünya'yı dön dolaş ama sonunda kendine gel, kendine yerleş." diye bir ifadeye rastlamıştım. Sanırım hepimiz kendi "Mavi Orman"ımıza doğru bir yolculuk halindeyiz. Ama bu yatay değil de, dikey bir yolculuk. Olabildiğince ormanın derinlerine doğru...
Defne Suman da yolculuğuna bizi de katıp ormanın derinlerine inmeye, derinlerde yeni şeyler keşfetmeye, derinleri anlamaya çalışıyor. Anlattığı her bir hikayeyle aslında biz de kendi "Mavi Orman"ımızın derinlerine dalıyoruz bir yandan.
Mavi Orman'da ilerlerken aynı zamanda ayın halleri, yoga, ilişkiler, insan halleri ve daha pek çok konuda öğreniyor ve farkındalıklar yaşıyoruz.
"Herkesin güneşi ayrı. Hepimizin güneşi bir. Güneşin doğmaya üşendiği bir sabah var mı? Misalimiz güneş olsun." s.298.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Plastik çiçekler, tanrının işlerinin bütünüyle insanın işleriyle yer değiştirmesinin sağlanması, gerçeğin giderek görüntü tarafından belirsizleştirilmesi, sahte ama akla yatkın görünenin, gerçek ama dolaysız olana tercih edilmesi, ölümün giderek daha da iyi biçimde hayat rolünü oynayabilmesi çabasını temsil ederler. Onlar bir cesedin yüzündeki ölmüş gülümseme gibidirler.
-Lord Northbourne
Sayfa 295
Samir'in kalbinin sıcaklığını, endişelerini ve anılarını bizimmiş gibi hissedebileceğimiz yumuşak bir kitap. Kitabı bitirdiğimizde yüzümüzde bir tebessüm oluşur. Samir evine dönerken bambaşka bir çocuk olur. Ve kitabı okuyan bizler de kitabı okumadan önceki halimizden başka biri olmuşuzdur.
Kitap hakkında kısaca diyebilirim ki, Samir'in yol arkadaşı olmak güzeldi :)
