kübra sertdal
@kubjra
20 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
bilirsiniz, konuşkan olmayan, gururlu, gözyaşlarını hep içe atan çocuklar, büyük bir keder karşısında ansızın kendilerini tutamaz, birdenbire boşanıverirler.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
ressam kramskoy'un "seyreden" adında pek güzel bir tablosu vardır. tablo kışın bir ormanı gösteriyor. yol kenarında, sırtında yırtık gocuğu, ayağında çarığıyla tek başına bir mujikceğiz duruyor; düşünür bir hali var, oysaki düşündüğü filan yok, sadece "seyre dalmış". birisi dürtecek olsa silkinerek uykudan uyanmış gibi, ne olduğunu anlamadan size bakacak. hemen o anda, orada durup neler düşündüğünü sorsanız belki hiçbir şey hatırlayamaz, ama seyrederken topladığı izlenimleri kesinlikle saklamıştır. bu izlenimler onun için pek değerlidir; belki belirsizce, hiç farkında olmadan -tabii niçin, ne amaçla yaptığını da bilmeden- bunları biriktirir. sonra, yıllar yılı topladığı bu izlenimleri ve daha da başka şeyleri olduğu gibi bırakarak, ruhunun selameti için kudüs'e gider; belki durup dururken doğduğu köyü yakar ya da her ikisini birden yapar. halk arasında böyle "dalan"lar çoktur.
Keder;Edebiyat
halkın sessiz, bitmez tükenmez sabırla dolu bir kederi vardır. bu keder kabuğuna çekilmiştir, hiç sesi çıkmaz. bir de gözyaşlarıyla taşan, sonra da kendini kapıp koyveren bir keder vardır. bu hal en çok kadınlarda görülür. ama bu da sessiz kederden daha hafif değildir. sızlanmanın doyurucu yanı içteki acıyı deşip taşırmaktan ibarettir. böyle bir keder avunma da istemez, çaresizlik onun besinidir. sızlanmalar, kanayan yarayı büsbütün azdırmak ihtiyacından başka şey değildir.
