Kübra AKBULUT
@kubra368
68 okur puanı
Mayıs 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Neale Donald Walsch: “Hayat konfor alanınızın kıyısında başlar.”
Reklam
Ama annesinin -kendi kabahati olmadan-bambaşka davrandığı zamanlar da oluyormuş. "Sorun şu ki," diye yazacaktı daha sonra, "hangi anneyle karşılaşacağımızı hiç bilmiyorduk. Her gün okuldan sonra tahmin oyunu oynuyorduk -evde mutlu anne mi olacaktı, korkutucu anne mi?"!
Doğru ödüllendirdiğiniz takdirde pek çok hayvan çok karmaşık -ve kendileri için anlamsız- şeylere odaklanacaktır. Özgür olduğunuzda, seçimler yaptığınızda, neye dikkat göstereceğinizi belirleyen karmaşık bir zihniniz olduğuna inanıyorsunuz - ama bunlar hep hikâye. Odaklanma hissinizle
birlikte siz, hayatınız boyunca tecrübe ettiğiniz tüm pekiştirmelerin toplamından ibaretsiniz aslında.
Bazen. Bazen de artık çok geç olduğunu, bunun artık bir melodram kuşağına dönüştüğünü düşünüyorum . Ve böyle zamanlarda zamanın sinsi geçişi beni korkutuyor, sanki en başından beri aynı yerde duruyormuşum, her şey geçip giderken tek bir yerde oyalanıyormuşum gibi, bazen de kendi işime bakıyormuşum gibi hissediyorum ve bazen de benim gibi terk edilmiş ve hissizleşmiş şu evrenle alay eden sessiz kahkahalara boğuluyorum. Böyle zamanlarda söyleyebileceğim her şeyin yerini belirleyen ve onları tarif eden nüansların ağırlığı altında eziliyorum, sanki ben bunları ifade etmeden önce zaten bir yerleri varmış, onlara zaten bir anlam verilmiş gibi hissediyorum. Başka birinin tasarımının gönülsüz aracıymışım gibi,
başkasının anlattığı hikâyedeki bir kişiymişim gibi hissediyorum. Kendim gibi değil. Bunu destansı bir şeye dönüştürmeden, sınırlandırılmış gibi göstermeden, karşı çıkılamayacak olana karşı çıkmadan, affedilmez bir şeye hınç duymadan anlatmanın bir imkânı var mı?
Espri tıpkı hayat gibidir, “kötü başlar, kötü biter. Arası iyidir.”
Reklam