Sevinç ve mutluluk insana nasıl da iyi gelirmiş! İnsanın kalbi nasıl da aşk ile dolup taşarmış! İnsan istiyor ki, tüm kalbindekileri döksün; her şey yoluna girsin ve o hep gülsün. Meğer mutluluk nasıl da bulaşıcıymış!
"Biliyorum, Nastenka, bilmez miyim!" dedim, duygularımı daha fazla bastıramayarak. “En güzel yıllarımı nasıl da berbat ettiğimi şimdi her zamankinden daha iyi anlıyorum..."
"Anlatacak ne var ki! Yaşadım ama, nasıl derim kendi kendime yetecek şekilde, yani yalnız yaşadım, yalnız, yapayalnız. Yalnızlığın ne demek olduğunu bilir misiniz?"