Kübra Boz
@kubraboz
Puan vermedi·63 syf.·
2021 8. kitabı
Küçük kardeşime almıştım, bu gece beraber okuyalım diye kararlaştırdık. Hoşuna gitsin kitaplarıyla arası sıcak olsun diye o "Kaptan Grant'ın Çocukları"nı okurken ben de bunu okudum.
Okuyucunun ağzını sulandıran harika bir kitap. Kesintisiz okutuyor. Sonda kalbime bir sancı girdi. Üzgünüm. Görüşmek üzere Sahip Ali ve Polat.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Toprak, anamın da anasıydı, benim de anamdı. Kuşkusuz tüm canlıların anasıydı toprak..."
Yazık! Çok yazık! Bir elveda çok muydu! Beni sana ebediyen bağlayan o an uğuruna, kalbini bana kapayacak mıydın?"
Sayfa 140
"Niye uyandırıyorsun beni, ilkbahar rüzgârı? Yüzümü okşuyor, diyorsun ki: sana çiğ taneleri taşıyorum gökten. Ama benim solma vaktim yakındır, yapraklarımı dökecek o fırtına yaklaşıyor! Yarın, beni kendi güzelliğim içinde gören o yolcu gelecek, gelip her yerde beni araya cak, bulamayacak."
Sayfa 132
"Madem öyle güzel bir yaz akşamı tepeye çıkarsan beni hatırla! O vadiden her geçişimde zihnimin hep seninle meşgul olduğunu düşün sonra mezarlığa bak, batan güneşin pırıltıları içinde mezarımın üstündeki büyük otların nasıl salındığını seyret!"
Sayfa 121