O halde şu iki şeyi hep hatırlamak gerekir: Ezelden beri her şey birbirine benzer. Her şey bir sarmalın içindedir. Yüz yılda, iki yüz yılda ya da sonsuz yıllar içinde insanın hep aynı şeyleri görmesiyle görmemesi arasında bir fark yok...
Aurelius da "an"ın yaşamaya değer olduğunu düşünür, çünkü canlı olan,yaşayan en gerçekçi an,şu andır. Geçmiş,bir oldubittidir artık. Aklını kullanan insan için geçmişle ilgili kin,kıskançlık ya da pişmanlık hesaplaşması kalmamıştır.İstesen de istemesen de zaten sen artık eski sen değilsindir. İnsan için değişim kaçınılmazdır.