Çoğumuz tek boynuzlu atları veya gökkuşaklarını değil bizi en kötü hissettiren şeyleri düşünüyoruz. Neyin acı verdiğini düşünmek zorunda hissediyoruz ve bu yüzden acı çekiyoruz.
Birinin acısını ve ıstırabını, diye düşünüyor Agnes tabakları kaldırırken, gözden kaçırmak öyle kolay ki; bilhassa o kişi sesini çıkarmıyor, mantarı sımsıkı takılmış bir şişe gibi her şeyi kendi içinde tutuyor, basınç gitgide artıyorsa. Fakat nereye kadar?
Ustaların, şairlerin dediği gibi "Derdim bana derman imiş." ya da "Bir derdim var bin dermana değişmem." diyebilmek insan olma yolculuğumuzda oldukça önemlidir.
"Ey Mecnun, semaya niçin bakarsın? Leyla'nın evine doğru bak, belki onu görürsün." derler. Mecnun ise "Gölgesi Leyla'nın evi üzerine düşen yıldız bana kafidir." diye cevap verir.