Kübra Çınar
@kubrcnar
Şu anda okuduğu kitap
Papaz okulunda olduğu gibi her zaman aynı insanları görürsek onları yaşamımızın bir parçası saymaya başlarız. Yaşamımızın bir parçası saydıkca da onlar bizim yaşamımızı değiştirmeye kalkışırlar. Bizi görmek istedikleri gibi değil sek hoşnut olmazlar, canları sıkılır. Çünkü, efendim, herkes bizim nasıl yaşamamız gerektiğini elifi elifine bildiğine inanır.
Canım ZezeRoman
‘Ama Şüş, sen daha çocuksun. Yaşın on iki bile değil. Niye böyle şeylerle kafanı yoruyorsun.’
‘Çünkü mutsuz bir çocuğum. Herkes yediğim yemeği durmadan başıma kakıyor. Durmadan yerlinin teki işte, diyorlar. Vahşi bir Pinage’sin. Hiç bir işe yaramazsın.’
EmmaRoman
Ah Emma…
Sevdiğim bir arkadaşım uzak bir yere gitmiş gibi hüzün yüklendi gönlüme son sayfanda.
Okumaya başlarken sizi biraz umutsuzluğa sürüklüyor acaba akıp gitmeyecek mi diye. Sonra yavaş yavaş içine çekiyor bu geçişi anlayamıyorsunuz. Sonra bir gülüyor bir heyecanlanıyor bir ah vah ediyorsunuz. Sona doğru ise kitabın içindeki mutluluk size de bulaşıyor.
Sürekli “gülümseme hali garantisi” veriyorum. 
Jane Austen 
Emma
Jane Austen EmmaOnları tarzını anlıyordu, cahilliklerine ve hatalarına anlayış gösteriyordu, eğitimin kendileri için pek az şey yapmış olduğu bu kişilerden olağandışı erdemler beklemek gibi bir romantizme kapılmıyordu…