Kübra Toker
@kubsglc
Bahçeşehir Üniversitesi
Almanya
16 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
i love magicccc
Yıldız tozları, havada uçuşan altın sarısı minik ışıklar, yeşil dumanlar çıkaran büyük kazanlar ve uçan süpürgeler… Bunların hepsi bana inanılmaz bir güven ve huzur hissi veriyor — özellikle de bu Ekim ayında. Sıcacık, tatlı bir hikâyenin içindeymişim gibi. Hayat, bizleri türlü yönlere savuruyor belki; ama her ne olursa olsun, gittiğimiz yere ışık saçan biri olmak yine de bizim elimizde. Karakterin yaptığı da tam olarak buydu — ve bu, gerçekten ilham vericiydi. 
Aşırı Gizli Cadılar Cemiyeti
Aşırı Gizli Cadılar CemiyetiReklam
Kurgu genel olarak ilgi çekici olsa da benim için gerçekten etkileyici ya da sarsıcı bir yönü olmadı. Olayların gelişiminde beklenmedik bir sürpriz ya da etkileyici sahneler bulamadım. Daha önce de belirttiğim gibi, hikâyenin gidişatı çoğunlukla tahmin edilebilir bir çizgide ilerliyor. Bu durum da okuma deneyimimi biraz zorlaştırdı; çünkü bir sonraki adımı önceden sezmek, metne olan merakımı azaltıyor. Dolayısıyla, hikâyenin akışında beni heyecanla sürükleyecek, şaşırtacak ya da derinden etkileyecek unsurların eksik olduğunu hissettim.
Ebedi rekabetin ilk bölümlerinde Forest ile Iris’in sahnesi bende merak uyandırmıştı; bu iki karakter arasındaki gerilimin ilerleyen kısımlarda daha derinleşeceğini düşündüm fakat Forest daha sonra oldukça arka planda kaldı. Belki de hikâyedeki rolü sınırlıydı ancak bu durum karakterin potansiyelini tam anlamıyla göremememe neden oldu. Benzer şekilde Enva da hikâyede var olması için var edilmiş gibi bir izlenim bıraktı; karakterin katkısı yeterince belirgin ya da güçlü değildi.
Dacre ile Enva arasındaki ilişki de bana oldukça zayıf geldi. Aralarındaki bağın daha yoğun, etkileyici ya da ikna edici olmasını beklerdim; fakat bu beklenti karşılanmadı. Dahası, Dacre’in anlatımda bir tanrı gibi yüceltilmesine rağmen ben onu daha çok sıradan bir fani gibi algıladım. Bu çelişki, karakterin inandırıcılığını zedeledi ve metnin dünyasına tam anlamıyla inanmamı zorlaştırdı.
Diğer taraftan, Irıs ve Roman arasındaki aşk hikâyesi oldukça hissedilebilirdi. Karakterlerin birbirine yaklaşma biçimi, duygusal etkileşimler doğal bir akışla yansıtılmış. Özellikle sahnelerdeki duygusal yoğunluk ve karşılıklı hislerin geçişi bana daha inandırıcı geldi; bu nedenle aralarındaki bağ konusunda ikna oldum. Onların hikâyesi, metindeki en güçlü ve en samimi duygusal
Gerçek dünyanın kaotik ve yorucu atmosferinden sıyrılıp, bambaşka evrenlerde soluklanma ihtiyacı duyuyorum şu sıralar. Ebedi Rekabet, tam da bu noktada bana yardımcı oldu diyebilirim. Savaş sahnelerin olduğu bölümlerde gözümün önünde sinematik sahneler canlandı bu durum yazarın betimlemelerinin güçlü olduğunu kanıtlar nitelikte. Olumsuz olarak gördüğüm birtakım şeyler vardı bazı yerler fazla tahmin edilebilir.. aman allahım çok şaşırdım gibi bir şey söyleyemeyeceğim. Adı neden edebi rekabet?? Bundan sonrası spoiler olabilir o yüzden siz okuduğunuz zaman anlayacaksınız. Bir de daktilo olayını anlatırken sihirsel bir atmosferin yaratılması daha iyi olurdu gibime geliyor. Onun dışında sürükleyici ama çok da bir şey beklememek lazım.
Keyifli
Romantik kitapları okumayalı çok uzun zaman olmuştu. Yaz mevsiminde elimde akıcı bir şey olsun istedim ve bu nedenle Book Lovers romanına bir şans verdim. Türkçeye Kitap Kurtları olarak çevrilmiş ama bu çeviri açıkçası bana çok da hoş gelmedi.
Kitap klasik bir ‘küçük kasaba romantizmi’ havası taşısa da, işin içine edebiyat sevgisi, karakterlerin kendi hayatlarına dair içsel çatışmaları ve eğlenceli diyaloglar girince daha renkli bir hâl alıyor.
Şunu söyleyebilirim ki bu kitabı okuduğunuzda hayatınız kökten değişmeyecek, ama bittiğinde yüzünüzde küçük bir tebessüm oluşacağına inanıyorum. En çok hoşuma giden şey, yazarın karakterin hissettiklerini okuyucuya sihirli bir atmosfer yaratarak aktarmasıydı. (Bunu özellikle alıntılar kısmına ekleyeceğim. ) Betimlemeler gerçekten çok iyi ve en önemlisi, ana karakterlerin birbirlerine karşı hissettikleri çekim inanılmaz yansıtılmış.
Bilmiyorum, belki de uzun zamandır romantik türde bir şey okumadığım için bu kadar etkilenmiş olabilirim.
Okuyacaklara şimdiden iyi okumalaaar diliyorum
Merhametli olmak, kimi zaman çevrendeki insanların kötülüğünü göremeyecek kadar saf kalmana sebep olur.. Peki biz, merhametli bir insan adına üzülmeli miyiz, yoksa hala tertemiz duygular besleyebildiği için onun adına bir nebze mutlu mu olmalıyız?
Acımak’ta Zehra Öğretmen’in babasına dair geç fark ettiği gerçekler de tam olarak bunu düşündürüyor. Belki de asıl acı, kötülüğü fark edememekte değil; fark edildiğinde artık her şey için çok geç olmasındadır.
Reklam