büşü
@kuflucorek
Kopfkino
27 Şubat
53 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
büşü Öncelikle ilk iki kitabı watty zamanında okuduğumu söylemeliyim. Kitap basıldı ,geri kalan kitaplar da çıktı, üzerinden yıllar geçti ve ben ancak şimdi cesaret edip devam edebildim. Karakterler veya kurgu olarak hep başka bir kitabı çağrıştırıyor gibi olsa da hepsi bi arada kendine özgü bi kurgu. Darenci olmama rağmen Arın’ ın kendine has karakteri bu kitabı sürüklüyor. Novanın başına gelen felaketleri sonunda bir lûtüfa dönüşsün diye durmadan okumaya devam ettiriyor. Ki sonunda mutlu bitmesi tatmin ediciydi. Ancak varoluş ve tanrıçalar/ gökyüzü boyutu bilinmez bırakıldığı için kurgu bu noktada kırılıyor. Buna rağmen tüm karakterleri ile, verilmek istenen mesajlarıyla , novanın güldüren diyaloglarıyla akıp giden bi seriydi. Çoğunluk küçümsese de diğer fantastik serilerle kapışacağını düşünüyorum. 
Efsaneler ve Lanetler
N. G. Kabal
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Öncelikle tüm seriiyi bir bütün olarak inceleme yaptığımı belirtmek istiyorum.
Serii konusu ve karakterleri güzel ,anlatımı da akıcı fakat çok fazla eksiği var . okurken okuyucuyu doyurmuyor. Doyurmaktan kastım: Bu kitabın içerik konuları fantastik,aşk ,epik başlıkları altında fakat hiçbir yönden kişiyi tatmin etmiyor. Yazar her şeyden biraz koymuş ,her şeye bir kapı aralamış fakat asla araladığı kapıdan sizi içeriye sokmuyor. Fantastik bir sürü öge vardı ama hiç birinin üzerine yoğunlaşılmadı. Üstten yüzeysel bahsediliyor devamlı. Güzel bir aşk görülebilir oluyor ama yeterli gelmiyor. Kitapta savaş hazırlıkları ve sahneleri var ama sizi savaşla iç içe geçirmiyor. Hissedilmiyor. Yazar her kitapta okuru oyalıyor. Başta bir amaç oluyor ve o amaç olana kadar oyalanıyoruz .fakat boş boş oyalanıyoruz. Bu oyalanma sürecinde okuyucuya istediği fantastik ögeleri veya aşk ,arkadaşlık duygularını yeterince vermiyor. Öyle kuru kuru yüzeysel okunuyor. Yazar eğer elindeki ögeleri (aşk,fantastik,savaş,arkadaşlık…) değerlendirebilmiş olsaydı gerçekten tadından yenmezdi. Lakin kitap bu kadar ünlenmeyi bile haketmiyordu bence. Yüksek beklentim olmamasına rağmen olağan modumu da düşürdü serii günlerce elimde süründü. yüksek İnidirimle almiştim. Daha pahalıya alsaydım gerçekten üzülürdüm. Demem o ki bu kitabı öylesine asla hiç bir beklentiye girmemek üzere olan okuyucular dışındaki Kişiler okuduğunda benim gibi olacaklarını düşünüyorum. Karakterler güzeldi. Konu güzeldi. Fakat dediğim gibi kişiye tatmin duygusu yaşatmıyor tam anlamıyla. Kestra Dallisor hayran olunası ,inatçı,savaşçı,inandığı şeylere bağlı ,tutkulu hayat dolu bir katakter . O da olmasa bu seriinin sonunu getiremezdim diye düşünüyorum.
Kitap ilk yarısına kadar yavaşti. Sürekli planlar yapıldı ve başarısız olundukca benim heyecanım düştü ve kitabı elimden bıraktım sonra yeniden aldım bu böyle kitabın ilk yarısının bitimine kadar devam etti. Son yarısında ise işler değişti. Tüm başarısızlıklar heyecanlı bir planla başarılı bir sonuca ulaştı. Kitabın ilk yarısını bir haftada okuduysam son yarısını bir günde okudum diyebilirim.
Bu kitapta karakterler birbirlerine daha çok bağlandı, ben de Karakterlere daha çok bağlandım.
Kitabın sonuna doğru düşündüğüm şey şuydu : ee hani kimse ölmedi, nasıl yani, kayıpsız bir savaş mı, ama illa biri ölmeliydi. Diye düşündum ama fazla kafa yormadan kimsenin ölmediğine sevindim ve devam ettim. Birkaç sayfa sonra sevinmemem gerektiğini öğrendim. Matthiasin ölümü çok üzdü ama yazarın onu neden öldürdüğüne anlam verebildim. Nina bir asker ve Ravka da daha farklı serüvenler yaşayacak ve belki de bu Matthiasla beraberken zor olabilirdi. Yine de umutluydum.
Kitabın sonu yeni maceralara açık ama bi o kadar da hoş tatmin edici bitti. Daha fazla inej ve kaz in olduğu hoş sahne okumak isterim doğrusu. Yazar zaman belirtmese de uzak bir tarihte üçüncü bir kitabın olabileceğini söylemiş. Bekliyor olacağım.
Bu kitapta gölge ve kemik serisinin karakterlerinin bahsi daha çok geçti hatta bir noktada olaylara dahil bile oldular. Nikolaiyi okumak içimde tanıdık özlemi tazeledi. Gölge ve kemik serisini okumadan okuyanlar nasıl hissediyorlar bilmiyorum ama ben o tanıdık karakterleri okudukça sanki bana aitmiş gibi olan anıları tekrar canlandırirdım. Daha çok sevdim. oldum. Onların anılarına sahipmişim gibi.
Harikaydı.
Ilk başta birçok karakter anlatımı olduğu için biraz ön yargılıydim. Bir de gölge ve kemik serisini yeni bitirmemin duygusallığı vardı üzerimde. Ama bir kaç sayfa sonra aynı grisha evreninde olmama rağmen bambaşka bir boyutta hissettim. Bu kitapta bu sefer Ravka yoktu. Olaylar kerch ve fjerda da geçiyor. Dünyayı kurtarma, insanların iyiliği, kahramanlık yoktu. Aksine düzenbazlarla dolu bir çete, imkansız bir görev, gerçeklik, acı vardı. Yazar cidden geliştirmiş kendini dili çok daha akıcıydi. Karakterler gerçek, acılar gerçek ve asıl güzel olanda bu.
Serinin son kitabı olarak bayağı iyiydi bence. Yazar serinin sonunda dilini geliştirdi ya da ben olayların akışında daha hızlı akmaya başladım bilemiyorum. Bazen Malyeni bazen Nikolai yi Bazen de the Darkling e bayıldım. Ama en son Malyenin kitabın sonunda gerçekten şaşırdığım bir şeyi ortaya çıktı ve her şey yerine oturdu. Seri olarak bakınca yaratılan grisha evreni ve olaylar oldukça güzeldi. Ama bence eksiklik vardı. Grishalar nasıl ortaya çıkmış. Güneşin elçisi nasıl oluşmuş gibi soruların yanıtı yoktu. Ama sonuçta grisha evreninin son kitabı değil bu dahası var ve dahası da olacak belki yazarın diğer kitaplarında buna yanıt vardır.
