Cengiz Aytmatov için kelimeler basit birer araçtır sadece. O, kelimelerle hikayesini süslemez; hikayesiyle kelimeleri süsler, onlara değer katar. O kullandığı sürece kelimeler güzelleşir ve büyüler. En basit konular, en yaygın efsaneler bile o yazdığında bir başkalaşır. Renklenir, parlar, insanı büyüler, düşündürür ve belki de unuttuğumuz ya da daha önce tatmadığımız duyguları tattırır.
Beyaz Gemi de bir Aytmatov kitabı. Yazarın adına bakmasanız bile anlarsınız Aytmatov olduğunu. Yazarın kelimelerinden, kitaptaki her bir kelimenin ne kadar anlamlı ne kadar düşünülmüş olmasından. Ben yapabildiğim kadar anlatmaya çalışacağım ama unutmayın ki her bir kelimenin bir Türkçesi bir de Aymatovcası var.
Kitabımızın ana karakteri isimsiz bir çocuk. Dedesi, nenesi, dayısı, yengesi ve birkaç köylüyle beraber ormanın yanındaki bir köyde yaşıyor.
Çocuğun iki hikayesi, dürbün ve taşları dışında hiçbir şeyi yok, sadece her gün izlediği beyaz gemisi var. Dedesi ise sakin, uysal ve iyi bir insan. En büyük hazinesi ise onu mümin dede diye çağıran biricik torunu. Bir de dayısı Oruzkul var. İsmi gibi Ruslara kul olmuş, açgözlü, işgüzar bir sahtekâr.
Aytmatov’un her karakterini ne kadar incelesek bir o kadar uzun olur. Her daim güzümüzden kaçan bir ayrıntıyı, altta saklana gizli bir anlamı bulabiliriz.
Bu kitabında is Çarlık Rusya’nın halkın üzerinde kurduğu baskıyı ve geleceğe umutla bakmamız gerektiğini anlatıyor. İsimsiz çocuk geleceğe karşı umutla bakan halkı, Mümin Dede boyun eğmiş halkı, Oruzkul ise kendi değerlerini unutup Ruslara yanaşan halkı temsil ediyor.
Çocuğun bir ismi bile yok. Hayatını beyaz geminin gelip onu almasını babasına ve annesine götürmesini bekleyerek geçiriyor. Her gün Bir de dedesinin ona hediye ettiği maral ana efsanesi var. Bir gün maral ana onu sırtına
Selamlarrr
Bugün sizlere serinin son kitabı olan Kül ve Keder Çağı ile geldim. Bu seri için, size geçtiği evreni doyasıya yaşatacak bir seri diyebilirim. Seriyi çok sevsem de final kitabında biraz kalbim buruk Hem kitabın bitmiş olması hem de kitapta yaşanan büyük hezimet ben yaşamışım gibi derinden sarstı beni diyebilirim İkinci kitabın sonunda işler hiçte umduğumuz gibi gitmez ve Gizliman denen yer karakterlerimize yuva ve özgürlük olacak diye beklerken bir anda Giz adı altında böbürlenen kişilerin kurduğu oyunla yüzyüze geliriz. Bir mağarada canlı canlı verilen kurbanlardan, sağ çıkanlar statü alarak halk içine karışacaktır. Ve bu kanlı oyundan bizim ekibimizden sadece Dante, Hodbin ve Arm kurtulur. (Ya da öyle gösterilir diyelim) Gizliman'ın zengin halkının yanı sıra hiçlerden oluşan ve bağımsızlıklarını ilan etmiş bir kesimle karşılaşmıştık ikinci kitabın sonunda. İsimsizler..
Aspen, Lunu ve Beau' yu onlarla bırakmak zorunda kallan Dante' yi zorlu mücadeleler beklemektedir. Zira Giz'lerin içine sızıp İsimsizler'e haber uçuracaktır. Ama daha haber uçurmaya kalmadan ortalık yangın yerine dönüyor desek yeridir. Bir anda patlamaya hazırlanan yanardağ hem Giz'leri, hem Hiçl'eri hem de İsimsizler'i bir savaş haline sokar. Ciddi anlamda bu sahneleri okurken kanın gövdeyi götürdüğüne çok net şahit oluyorsunuz. Ama ne yalan söyleyeyim iki kitap boyunca bu sahneleri de bekledim ben artık şu haksızlıklar bir devrilsin dedim ya ve işte biz bu kitapta bunu dibine kadar yaşadık. Serinin ilk iki kitabında olduğu gibi hiçbir şekilde dinamizmi dinmedi. Bu seride benim kanayan yaram Beau oldu. Açıkçası ben yazarın ona böyle bir son biçmesini beklemiyordum. İnanılmaz kalbim kırık çünkü kitabın en başından beri ben Dante ve Beau ikilisini çok sevmiştim. (neden yarım kaldık,
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Birinde vazgeçtim dünyadan tek ölüm paklar beni diyor.
Diğerinde
Bıktım artık dünyadan,bari ölüp kurtulsam.
Can Yücel daha güzel çevirmiş sanki bilemedim.
Angrboda’nın Sessiz GücüAlıntı
Yine harika bir mitolojik eserle geldim. İthaki Yayınları’nın yayımladığı Cadının Yüreği adlı kitap, Loki’nin herkesten sakladığı üç çocuğunun annesi Angrboda’nın gözünden tanrıların kaçınılmaz sonu olan Ragnarök’ü anlatıyor.
Hikâye, Odin tarafından üç kez ateşe atılan ve yüzü yanarak son kez kül olan cadı Angrboda’nın, Loki’nin ona yüreğini vermesiyle yeniden başlamasıyla şekilleniyor. Demirkoru’da, gözlerden ve tanrılardan uzakta yaşayan Angrboda, çocuklarını burada büyütmektedir.
Bu çocuklar; Ölüler Ülkesi’nin kraliçesi olan Hell, devasa kurt Fenrir ve başı ejderhaya benzeyen yılan Jormungandr’dır. Her biri, tanrıların kaderinde önemli bir yere sahiptir. Fenrir Odin’in, Jormungandr Thor’un sonunu hazırlayacaktır.
Mitolojinin farklı bakış açılarıyla anlatılmasına bayılıyorum. Bu kitabı da büyük bir keyifle okudum. Benim gibi mitoloji sevenlerin çok beğeneceğine eminim.
Keyifli okumalar!
Genevieve Gornichec
Cadının Yüreği
Genevieve Gornichec
Cadının Yüreği
Merhaba kitap dostlarım. 202 sayfalık bir kitapla karşınızdayım.. Kitabı 150. Sayfaya kadar ancak okuyabildim.. şimdiye kadar okumaya çalıştığım en sıkıcı kitaptı diyebilirim.. tavsiye etmiyorum
Kitapla kalın dostça kalın
İlk 250 sayfayı son 50 100 sayfada telafi etmeye çalışmış kitabın ilk yarısı o kadar nefretlik o kadar boş o kadar yavaştı ki ilk kitaptan sonra aldığım hype tamamiyle yanıp kül oldu kitabı bırakmayı düşündüm bırakmadım sonu gercekten efsaneydi ama yine de 3. Kitaba asla geçmem çünkü yine o baştaki 200 250 sayfayı çekemem Greyson bu kadar işleneceğine 50 sayfada falan hızlıca işlenebilirdi o 250 sayfa 100 sayfaya sıkıştırılabilirdi gereksiz ve sonu olmayan ayrıntılar dizisine girmiş yazar
