Gözlerindeki rüzgârı göremedim en başta,
Durgun bir deniz sanıp sığındım koyuna.
Oysa bir kasırga saklıymış o ilk bakışta,
Bilemedim, yenildim bu aşkın oyununa.
Fırtınam oldun, felaketim oldun benim,
Dokunduğun yerde ne bir dal kaldı ne yaprak.
Sen estikçe parça parça dağıldı tenim,
Şimdi arkanda bıraktığın sadece çorak bir toprak.
Ne gitmeyi becerebildim bu limandan,
Ne de dalgalarına karşı duracak gücüm kaldı.
Geriye sadece senli bir enkaz kaldı o şandan,
Gönlüm, girdabında ebediyen rehin kaldı.
Yıktın geçtin ne varsa, sitemim bile yorgun,
Bir yangın sonrasıyım, külüm bile sana vurgun...