Zamanın ters, arkadaşlığın faydasız, her reisin bezgin ve her başın hasta olduğunu görünce, evime kapanıp onurumu korumayı kâr bildim. Sofra arkadaşlarım mürekkep şişeleridir.
İnsanlar alemi olarak kendimizi nasıl da ciddiye alıyoruz ama. Bu işler bana kalsa medeniyet diye bir şey gelişmezdi herhalde. O afili laflar, iç içe geçmiş kavramlar, analizler, çıkarımlar... Esasında hepsi içi boş bir takım sözler. Neticede poşetten daha hızlı çürüyoruz be...