Bir dergiden çıkan posterim vardı: “Sonsuzluk ve Bir Gün”
Yolculuk sırasında ikiye katlayıp kitabın arasına koydum, Ankara’ya varınca çıkardım, düzelsin diye halının altında bıraktım. Niyetim düzelince bir çerçeve yaptırıp duvara asmaktı. Arada çıkarıp bakıyordum, hastanın durumunda oldukça ilerleme vardı.
Sonra taşındım ve posteri bulamadım. Öyle de güzel mavi, hüzünlü bir resimdi ki... Keşke sırf çerçeve için bir günümü ayırsaydım da kaybolmasına izin vermeseydim.
m.youtube.com/watch?v=0pjJLwi...