Ve sonunda insan şunu anlıyor: Bazı insanlar hayatımıza sahip olmak için değil, iz bırakmak için geliyor. Bazı karşılaşmaların amacı birlikte yürümek değil, insanın ruhunda silinmeyecek bir kırılma yaratmak. Çünkü kimi insanlar giderken bile içimizde kalmaya devam ediyor. Tıpkı ölen bir insanın ruhunun evrende hala süzüldüğü gibi..
-Kurbağa Adam
Mesela neden senin odanda duran, sen sandalyende ya da çalışma masanda otururken, uzanırken, ya da uyurken, seni bütünüyle gören mutlu bir dolap değilim? Neden değilim?
Franz Kafka - Milena'ya Mektuplar