Öznur
@kuronuma
39 okur puanı
Haziran 2015 tarihinde katıldı
Puan vermedi·208 syf.·
Beğendi
·2020 47. kitabı
Reklam
Sen herkese yardım edersin, istediği taktirde sana en yabancı olana bile. Ama çok tuhaf bir iyilik seninkisi, herkese açık olan, böylece de isteyenin ellerine sığdırabileceği kadar alabileceği iyilik; büyük, sonsuz büyük senin iyiliğin, fakat aynı zamanda da -affına sığınarak söylüyorum- tembel bir iyilik. Uyarılmak istiyor, gelip alsınlar istiyor. Sen, ancak yardıma çağrıldığında, senden istendiğinde yardım ediyorsun, hoşlandığın, zevk aldığın için değil fakat utancından, zayıflığından ötürü yardım ediyorsun.
Oysa o zamanlar daha bir genç kız olan ben, henüz senin unutkanlığını anlayabilecek durumda değildim, çünkü seninle ölçüsüz ve sürekli ilgilenişim sonucunda iç dünyamda senin de sık sık beni düşüneceğin ve bekleyeceğin gibi çılgınca bir düşünce belirmişti; senin için bir hiç olduğumu, bana ait herhangi bir hatıranın en hafif bir biçimde bile seni etkilemediğini bilseydim eğer, herhalde soluk bile alamazdım!
Beni teselli edecekler ve bir takım sözcükler söyleyecekler, sözcükler, sözcükler; fakat ne yardımı dokunabilir ki sözcüklerin bana? Biliyorum ondan sonra yine yalnız olacağım. Ve insanların arasında yalnız olmaktan daha korkunç bir şey yoktur.
Puan vermedi·68 syf.·
Beğendi
·2020 46. kitabı
