Anlamak için kendimi yok ettim. Anlamak sevgiyi unutmaktır. Leonardo da Vinci’nin “Bir şeyi anlayana dek hiçbir şeyi sevemeyiz ya da hiçbir şeyden nefret edemeyiz.” ifadesinden aynı anda daha çok yanlış ya da anlamlı bir ifade bilmiyorum.
Modern insan yapayalnız ve kaygılıdır. Özgürdür ama bu özgürlükten korkmaktadır. Büyük Fransız sosyolog Emile Durkheim’ın dediği gibi, anomi(başıboşluk) içinde yaşar.
Yüz milyonluk bir para babası olsaydım; beni, yoksulluğumdan neredeyse dilenecek çok küçük bir yaratık sansınlar, omuz vurup geçsinler, aşağı görsünler diye eski püskü giysilerle dolaşmakta bulurdum mutluluğu.
Kıştan yaza insan başka türlü çıkardı. Çoğu şişmanlamış, rengi ağarmış ve harikulade bir surette büyümüş olarak… Bana öyle gelirdi ki, çocuklar yalnız kışın büyürler.