"Bir yerde okumuştum, Mösyö Boustouler, tepenize çığ düştüğünde, bütün o karın altında yatarken neresi aşağı neresi yukarı anlayamaz oluyormuşsunuz. Karı iteleyip kurtulmak istiyor ama yanlış yönü seçip kendinizi daha da derine, kendi mezarınıza gömüyormuşsunuz. İşte kendimi aynen böyle hissediyordum, yönünü şaşırmış, arafta kalmış, pusulamdan olmuştum..."
Kanunlar durmadan değiştiğine göre birileri onları kurcalıyor olmalıydı. Gelgelelim halk bunları kimin, hangi amaçla kurcaladığını bilmiyordu.Yasanın kendisi görünmez olmuştu; yasanın gazabına uğramamak için önsezileri sürekli tetikte tutarak özdenetime dayalı bir yaşam sürmek gerekiyordu.