Havva
@kutuphaneci
Şu anda okuduğu kitap
Kitabın aslında net bir olay örgüsü yok daha çok bir durum romanı tarzında. Ama yazar olayları ve düşünceleri çok berrak ve net aktarmıştı. Dolayısıyla roman şaşırtıcı bir şekilde akıp gitti. Beklediğimden daha çok beğendim. Hiçbir şey ve hiç kimse göründüğü gibi değildir. Kişi ne çok özeldir ne de tamamen değersizdir. Nihayetinde herkes kendi hayatında bir başrol. Dünya başkalarının da etrafında dönüyor. Kendinizle kalın, kitapla kalın.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Çizgi roman; Kuzey Kore'de yaşayan, Yunho ve Myunghee adlı iki çocuğun yollarının kesişmesi ile başlayan hüzünlü ve ümitli bir macerayı anlatıyor.
Süregelen rejimin oluşturduğu ağır şartlara dayanamayan Yunho ve Myunghee birbirlerinden bağımsız ülkeyi terk etme kararı alıyorlar. Ancak bir şekilde yolları kesişiyor. Bu yolculuk esnasında başlarına çeşitli olaylar geliyor. Mahkum hayatı, mülteci hayatı, göçmenlik üzerine bir çok gerçeği gözler önüne seriyorlar. Etkileyici bir hikayeydi, farkındalık kazandırdı. Okunmalı, tavsiye edilir.
Ayrıca çizimlerini çok başarılı buldum.
Kendinizle dost musunuz?1000Kitap
Kitap yıllardır kitaplığımda beni bekliyor ancak okumaya bir türlü fırsat bulamıyordum. Bir gün "zaten incecik bir kitap hemen okurum" diye düşünüp kitaba başlama kararı aldım. Fakat büyük bir yanılgıya kapıldığımı daha ilk sayfada anladım. Kitabı satın alırken adı ilgimi cezbettiği için tercih etmiştim. Psikolojiye ilgim vardı ve bu kitabın da psikoloji ile ilgili bir eser olduğunu düşünmüştüm. Ancak yazarımız Schmid; felsefe eğitimi almış, hatta kitabın ön sözüne de söyle bir cümle iliştirmiş "insanın kendisiyle ilgili dikkat ve özenine felsefe yön veriyordu".
Açıkçası felsefe ile hiç ilgi ve alakam bulunmadığından okurken zorlandım ve bırakmayı da düşündüm. İncecik zaten hemen bitiririm dediğim kitap uzun süre elimde süründü.-bu belki de benim kitap okumaktan çok uzaklaşmamdan kaynaklıdır- Fakat okudukça da kitabın içinden çıkamadım. Bazı kısımları aklıma kazımak istersecesine defalarca kez okudum. Okurken zevk aldığımı ve gerçekten beynimi aktif bir şekilde çalıştırdığımı hissettim. Başından sonuna kadar her bir cümlesi önem içeren bir kitaptı bana göre.
Schmid öncelikle benlik tarihinden konuya giriyor, günümüzde benlik kültürünün nasıl çığırından çıktığını ve narsisizme dönüştüğü anlatıyor. Bu çığırından çıkmış hastalıklı duruma alternatif olarak da "kendiyle dost olmak" fikrini ortaya koyup, kitabı kendiyle dost olmanın yordamlarını anlatan bölümler şeklinde önümüze seriyor.
Peki bu kitabı bitirdiğimde kendimle dost oldum mu? Hayır, ama kendimi çok normal hissettim, kendime kızdığım, suçladığım, aceleyle düzeltmeye çalıştığım bir çok şeyin aslında faniliğimin bir parçası olduğunu gördüm. Yani kısaca kendimi tanıma yoluna çıktım. Büyük ihtimalle kitabı defalarca okurum. Şiddetle okunmasını da tavsiye ederim.
Kitap Tarık Tufan'a ait okuduğum ikinci kitap. Daha önce bir hikaye kitabını okumuştum. Kitabın sakin bir kurgusu var ama yine de insanda merak uyandırıyor ve oldukça akıcı bir dile sahip. Yazar dili oldukça iyi kullanmış bence, yitip gitmek üzere olan kelimeler de oldukça mevcut. Mekan betimlemeleri çok başarılı. Bu sayede kitabın içine girip kolaylıkla akışa dahil olabiliyorsunuz ve değişen yer ve mekanları gözünüzde canladırabiliyorsunuz. Başka hayatlara dahil oluyormuş gibi hissettiren kitaplara bayılıyorum. Bu kitap da tam olarak öyle hissettirdi. Birinci tekil şahıs ağzından anlatıldığı için, okuduğum kurgu kendi hayatımın bir parçası gibiydi. Ayrıca yazarın anlattıklarında ve hislerinde zaman zaman kendimi buldum. Az da olsa olaylara yapılan psikolojik dayandırmalar da oldukça başarılıydı, basit ama duygusal olarak yoğun bir kitaptı. Ve her zaman savunduğum gibi kitapların da bir kaderi vardır ve bazen kaderleri sizin kaderinizin bir parçası olmaktır. Okunmalı, tavsiye ederim.
İyi hissettiren kitaplar...1000Kitap
Aslında kitaba başlayalı uzun bir zaman olmuştu ama okumayı bırakmıştım. Artık kitaplarında bir kaderi olduğuna inanıyorum. Kendimi kötü hissettiğim sıralarda, hayata karşı umudumu kaybetmişken yeniden okumaya başladım kitabı. Kitap bana aslında hiçbir zaman geç olmadığını, hayatta kötü şeyler ile karşılaşmaya devam ederken iyi şeylerin de bizi beklediğini, aslında bu beklediğimiz iyi şeylerin kendi içimizdeki güçte saklı olduğunu öğretti. Ve kitaplar... Kitaplar aslında yaşamamız için ihtiyaç duyduğumuz su, hava gibi bir ihtiyaçmış. Yaşamdaki yolunu, nasıl ilerleyeceğini, nefes alamayacak kadar bunaldığında nasıl nefes alman gerektiğini sana öğretecek bir kılavuzmuş. Kitap çok basit, tıpkı hayat gibi, ama bir o kadar da derin ve anlamlı. Bana çok şey kattı ve uzun süredir bulamadığım iyi hissetme hissini yeniden bahşetti. Bence okumalısınız. Karanlıkta kaldığınızda ve yolunuzu kaybettiğinizde kitaplar size ışık olabilir bunu hiç unutmayın.