"Çünkü o, başkalarının dua ettiği, kumarbazların oyun oynadığı ve sarhoşların kendinden geçmiş bir halde gözlerini boşluğa diktiği gibi kendinden geçercesine okurdu, okumaya kendini öyle kaptırır, öyle kendini verirdi ki, onun okuyuşunu gördükten sonra başkalarının okumaları bana hiçbir anlam ifade etmez olmuştu."
Uzun bir okuma yalpalamasının ardından Aytmatov okumak ilaç gibi geldi ama ne yazık ki en sevmediğim eseri olmaya da aday , Aytmatov her zaman berrak bir nehir gibi yazdığı için kitap akıp gidiyor fakat İlyas karakteri aşırı sinirimi bozduğu için sonlara doğru okumakta güçlü çektim. Ayrıca olaylardan bağımsız; araçlar ve yollar hakkında çok fazla gereksiz detay verdiği için de biraz sıkıyor. Yine de okunmaya değer.