Gecenin işçileri sokak aralarında gezer.
Hangi evlere girdiğini gözler.
Bir tanesi gider,bir kapının herhangi bir yerine,pek de belli olmayacak biçimde bir im çizer.
Gece yavaş yavaş geliyor. İniyor. Çukur yerlere dolmağa başladı bile.
Dil bu karanlığın içinde yaşayabilirmiş gibi görünen tek şey olacak.
Sonra soyunmağa başlayacak insanlar. Gecenin açtığı yaralar biraz daha acısın diye.