Arthur Schopenauer, Immanuel Kant'ın en sevdiği öğrencisi ve Nietszche'nin ilk akıl hocasıdır.
•
Mâide/119
قَالَ اللّٰهُ هٰذَا يَوْمُ يَنْفَعُ الصَّادِق۪ينَ صِدْقُهُمْۜ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْر۪ي مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهَارُ خَالِد۪ينَ ف۪يهَٓا اَبَدًاۜ رَضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُۜ ذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظ۪يمُ
Allah şöyle buyurur: “Bugün, iman ve yaşayışlarında doğruluktan ayrılmayanlara doğruluklarının fayda vereceği bir gündür. Onlar için altlarından ırmaklar akan, içinde ebedî kalacakları cennetler vardır. Allah onlardan râzı olmuştur, onlar da Allah’tan râzı olmuşlardır. En büyük başarı ve kurtuluş işte budur!”
Konyalı Vehbi Efendi tefsirinden işlemiştik son yılımızda. Orada Konyalı bazı müfessirlerin tefsirlerinden iktibasla bir şeye değinmişti “karanlık evvel, gündüz sonra” meselesine dair..
Bu kitapta yoğun bir şekilde Yunan filozofları ve Aristo’dan iktibasla negatif-acı-mutsuzluğun kalıcı olduğu, mutluluğun ise geçici olduğunu savunuyor. O yüzden hazları beslemenin mutluluk sebebi olmadığını söylüyor. Bir de acıyı yok etmeye çalışmaktan çok; onu atlatmak, acıdan kaçınmak gerekliliğini savunanlar..
Son sayfadan: “En büyük mutluluk, kişiliktir.”