Kuzey Yıldırım
@kuzeyldrm
12 okur puanı
Haziran 2021 tarihinde katıldı
"Eğer acıyı sevmezsen bile"-mümkün olduğunca olumlu bir ses tonu takınmaya çalışmıştı-"en azından onun öğrettiği dersleri seveceksin"
Reklam
Kişiye göre Cehennem fikri son derece yeni bir şey aslında. Bu Dante'nin İnferno'sunun artistik açıdan en büyük zaferlerinden biridir, çünkü İnferno''da her günahkâr kendi günahına uygun bir ceza almaktadır. Hayatları boyunca hırslarının peşinde sürüklenen Şehvet Düşkünlerinin Ruhları, İnferno'da sonu gelmeyen bir hortumun içinde sürüklenmeye mahkûm edilmiştir. Gerçek hayatta mevkilerini kullanarak Tanrıya saygısızlık eden İki Yüzlü Din Adamlarının Ruhları alevler püskürten vaftiz kurnalarında baş aşağı sallanırlar. Dalkavukların Ruhları ise dünyada konuştukları pisliklerin karşılığı olarak ebediyen pisliğe gömülü kalacaktır. Sonunda, acaba-böyle bir şeye inanacak olursam tabii-benim cehennemim nasıl olurdu diye düşünmeden edememiştim. Sonsuza dek arabamın içinde yanmaya mı mahkûm olurdum acaba? Yoksa cehennemde, bir ameliyat masasında sonsuza dek ölü hücrelerimin temizlenme işlemine mi maruz bırakılırdım? Yoksa sonunda gerçekten sevebileceğimi anladığım anda bunun için çok geç olduğunu mu fark edecektim?
Senin yanındayken. Hep seçenek var karşısında insanın. Ya seni, ya dünyanın geri kalanını seçmek söz konusu.
Ağlayacaksın. Kadınlar gibi, sarhoşlar gibi, hayvanlar gibi ağlayacaksın.
Sokaktaki insanlara hiç bakıyor musun? Korkmuyor musun onlardan? Onları oluşturan madde, işini seven insana duydukları nefretten ibaret. Tek korktukları tip o. Nedenini bilmiyorum. Kendini onlara apaçık ediyorsun, Roark. Onların her birine."
"Ama ben sokakta insanlara hiç bakmam."
Reklam