Fakat empatik anlamda görme her zaman başkayı görmektir, buna tecrübe denir. Kişi kendisini yaralanmaya maruz bırakmadan başkasını göremez. Görmek incinebilir olmayı gerektirir. Diğer türlü, hep aynı şeyler tekrar eder. Duygululuk incinebilirliktir. Yaralanmaya görmenin hakikat anı denilebilir. Yaralanma olmadan hakikat [ Wahrheit] yoktur; doğruyu almak, yani algılama [ Wahr-nehmen] da yoktur. Aynının cehenneminde hakikat yoktur.