noor
@kvothes
the rest is confetti. 𖦹๋࣭⭑ 23. boxd.it/1pUYh
psy
719 okur puanı
Mart 2017 tarihinde katıldı
Reklam
Puan vermedi·140 syf.·
6 saatte okudu
·Okunma: 26 Aralık 2025 18:49
·2025 49. kitabı
hiçbir olayın olmadığı, karakterin hayatının sıradanlığının olduğu gibi aktarıldığı kitapları okumayı seviyorum. buna rağmen roman başlarda sabrımı epey sınadı yalan söyleyemeyeceğim. ama bir süre sonra açılıyor ya da ben açılıyorum galiba, romanın normal akışında gitmeye devam ettiğini ve değişen bir şey olmadığını düşünecek olursak.
ivan ve selin arasındaki ilişki roman boyunca cızırdıyor. asla patlamıyor. sönmüyor da. o gerilimi daima hissediyorsun. birbiriyle alakasız yazışmalarını, hiçbir yere varmayan muhabbetlerini, ve o kendine özgü aksak ilişkilerini okumak benim hoşuma gitti açıkçası. ama bazen düşünmüyor da değilim: acaba yazar böyle karakterler yaratıp onlara böyle dinamiğe sahip bir ilişki kurgularken aklından neler geçiyor? ben bunu okumaktan zevk alırken insan ilişkilerinin ne kadar komplike ve kendi anlayışımdan uzak olabileceğinin farkına vararak bundan haz mı duyuyorum yoksa iki korkak iletişim özürlüsünün yaşadığı şeyi romantize ederek kendimi gülünç duruma mı sokuyorum? yazar bu ikilemin farkında ve ondan besleniyor mu yoksa aslında aynı gülünç durumun içerisinde mi? bilmiyorum. en nihayetinde kendi realitemden uzak olduğu için zevk aldığım bir kitaptı. macaristan kısımlarını eleştirenler olmuş sıkıcı diye. bence güzeldi. sadece sonu korkunç aceleye gelmiş gibiydi. gerçi sonlara doğru selin'in ruh halinden artık devam ettirecek bir şeyin çok da kalmadığını seziyor insan. yine de gerçekten iyi bir şekilde yapılmadığı sürece çat diye biten şeyleri sevmiyorum. yürürken duvara toslamışım gibi, ışıklar birden sönmüş gibi hissettiriyor.
okurken çok eğlendiğimi söyleyemesem de, zaman zaman bana kendimi fazla yalnız hissettirse de sevdim kitabı. ama "inan bana hiç umrumda değil bu şu an biliyor musun" dedirten kısımları bolca var. okurken bunu demeye
Reklam