Yatağımın karşısında bir pencere var . Odanın duvarları bomboş . Nasıl yaşadım on yıl bu evde ? Bir gün duvara bir resim asmak gelmedi mi içimden? Ben ne yaptım? Kimse de uyarmadı beni . İşte sonunda anlamsız biri oldum. İşte sonum geldi . Kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım ;kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım.