Derler ya, hayat kaderin cilveleriyle doludur, oysa hayat dünyadaki en aptal şeylerden biridir, birisi bir gün hayata, Aynen devam et, durmadan ilerle, yoldan hiç ayrılma, demiş olmalıdır ve hayat o günden beri aptallaşmış, bize vermekle övündüğü derslerden hiçbir şey öğrenememiş, kendisine verilen emri körlemesine yerine getirmekten başka bir şey yapmamış, önüne çıkan her şeyi devirip geçmiş, geride bıraktığı zarara hiç aldırmamış, bizden bir kez olsun özür dilememiştir.
Mutsuz olduğumuzda bazen güneşin doğacağını bile unuturuz .Oysa o bütün parlaklığıyla belirip bizi utandırmayı bir görev bilir. Güneşli, mutlu sabahlar …
Öğretmen Shiwa bir dersinde tuhaf bir soru sormuştu: “Bu yeryüzünde gerçekten yaşadığınızı en çok ne zaman hissedersiniz ?” Arkadaşlarının verdiği cevaplardan sonra da şöyle demişti: “ Öğrenirken,öğretirken ,yardım ederken ve paylaşırken…”