Kyrie Eleison*Edebiyat & Roman
*: (Yun.) Acı bize efendimiz.
Kitap, kendini adeta bir "kardeş katliamı" arasında bulan ve buna son vermeyi kendine görev edinmiş yaşlı bir papazı ele alıyor.
Yazar diğer romanlarında olduğu gibi bu romanda da Hristiyanlık ve İsa tasvirlerini sıkça kullanarak ortaya kalbinize dokunacak türden bir hikaye ortaya çıkarmış. Hikaye boyunca Papaz Yanarosla gerçek özgürlük için tüm Dünya'ya kafa tutuyoruz.
İç savaş olgusunun çılgınlığı ve mantıksızlığı tüm kitap boyunca gözlerimizin önüne seriliyor. Her toplumun ders çıkarması gereken bir kitap
youtube.com/watch?v=j8B_BLt...
Kyrie Eleison.
alman köylüleri, kendilerini yeryüzünden silmeye gelen soylu orduları ile son çarpışmalarından önce söyledikleri bir ilahi: Tanrı bizi korusun!
bu esnada genç bir adam bağırıyor: Aman Tanrım, birazdan öleceğim ve hayatımda bir gün bile doyasıya yemek yemedim!
bu sözler, 1524-25 yılları arası yaşanan alman köylü ayaklanmasının çıkış nedenini özetliyor aslında. köylülerin ölüm/kalım savaşı. bu yıllarda, bir köylü ailesi ürettiğinin ancak üçte birini kendi beslenmesi için ayırabiliyor, kalan ürün soylu efendisine ve kiliseye vergi olarak gidiyordu. doğanın ortak malı olan meralar, ormanlar, göller köylülerin kullanımına yasaklanmıştı. balık tutmak yada kışlık odun çıkartmaktan dahi mahrum bırakılmışlardı. köylüler açtı fakat dertlerini dile getiremiyordu. yüzyılın başından beri gizli toplantılarla bir araya gelmeye ve kendi taleplerini yazıya dökmeye başlayan köylüler; 1525lere gelindiğinde, kutsal roma-cermen imparatorluğu (ağırlıklı olarak bugünkü almanya) gibi geniş bir coğrafyada, 300bin gibi bir sayıya ulaşıyorlar. tecrübesizlik, imkansızlık ve örgütsüzlükleri yüzünden kırılıyorlar. 100bin köylü soylu ordusu tarafından öldürülüyor. esir alınanların kafaları uçuruluyor. diğerleri kaçıyor.
kitap, bu köylülere liderlik yapan ve onlarla ölüme kadar giden Thomas Münzer adında bir teologun/din adamının hayatını anlatıyor. avrupada rönesans döneminde yaşanan din reformunun önemli simalarından biri. luther, erasmus gibi akranlarının aksine, o bir radikaldi. vaazlarını ayaktakımı olarak görülen köylü ve yoksullara hitaben yapmaktan çekinmedi. onları kardeşi olarak gördü, daha da ileri gidip bir köylü ve soylunun yaratandan dolayı eşit olduğunu savundu. tanrının otoritesi dışında bütün otoriteleri reddettiğini
