O da, gerizekalı bir kişiye baktıkları vakit, onun da duyguları olan bir insan olduğunu düşünmeden gülen diğer insanların yaptığı hatanın aynısını yapıyor. Benim de buraya gelmeden önce bir insan olduğumu unutuyor.
Burt bana illet oluyor. Beni sabırsız buluyor. Eminim ki diğerleri de öyle düşünüyordur. Ama beni zapt etmeye ve yerimde tutmaya çalışıyorlar. Benim yerim neresi? Şimdi ben kimim ve neyim? Tüm hayatım mı, yoksa son birkaç ayın toplamı mıyım ben? Bunu onlarla tartışmak istediğimde öyle tahammülsüzce davranıyorlar ki… Bilmediklerini itiraf etmekten korkuyorlar. Nemur gibi sıradan bir adamın başka insanları dahi yaparmış gibi gözükmesi ne kadar paradoksal bir durum.