Varolma rahatsızlığına tutulan kimsenin bulacağı her derman hepsi de aynı ölçüde bu dünyanın ifadesi ve aleti olan zehirlerden daha az zararlı olamaz. Bunlar başka bir dünyanın ifade ve aletleri olsalar bile hiçbir tedavi yatıştıramaz bilincini. Varolduğu andan itibaren çekmeye başladığı bu rahatsızlık ancak varolmak son bulduğunda biter. Bu rahatsızlığı unutabilmemiz için küllerimizin huzur bulması gerekir. Melankolinin tek eczası mezardır
Kendi içinde teselli bulacak ne bir dayanak ne de kaynak bulabiliyorsan başkalarının umutsuzluğu karşısında serikanlı durursun, bu umutsuzluğu güçsüzlük olarak değerlendirirsin ve sana anlaşılmaz gelir. Ani duyarlılık depreşmesinden doğan merhamet zamanla soyutlaşır; varoluşun her yerinde mevcut ıstırap sana kötü gelir, ama özel olarak kimsenin ıstırabını hissetmezsin. Bu sessizlik içinde bir gözyaşı bile şamatalı gelir; bu ilgisizlik içinde bir pişmanlık bile gürültü patırtı boyutuna ulaşır. Kalbin varlığını bile hayal edemezsin artık sen.