<<Meselâ dairesine aldırış bile ettiği yok, orda başka bir yerde yaşayabileceği gibi yaşıyor, bana öyle geliyor ki, metresine de pek değer verdiği yok. Birisiyle yatması gerektiği için onunla kalıyor. Özgürlüğü gözle görünmüyor, onun içinde var. >>
Ben yalnızca huysuz olmayı değil, hiçbir şey olmayı da beceremedim. Ne huysuz, ters biri olabildim, ne iyi, ne aşağılık, ne dürüst, ne kahraman, ne de bir böcek... Şimdi köşeme çekildim, hiçbir şey olmayı başaramamış, yalnızca bir aptal olabilmiş akıllı biri (hiçbir şeye yaramayan) olduğum için öfkeli bir teselliyle kendimi avutuyorum.