" İnsan, yaşadığı yerlerde beraber bulunduğu insanlara görünmez ince tellerle bağlanırmış; ayrılık vaktinde bu bağlar gerilmeye, kopan keman telleri gibi acı sesler çıkarmaya başlar, her birinin gönlümüzden kopup ayrılması, bir ayrı sızı uyandırırmış."
Ah bu hikaye beni öylesine derinden sarstı ki! anlamlandıramadığım bir keder ve acı içerinde yazıyorum bu satırları. Okumayı bilen herkesin okuması ve okutması gereken nadir bir kitap. Bir kitaptan önce aşkın varlığı için bir kanıt niteliğinde! Dili yalın ve akıcı bu yüzden okurken zamanın nasıl ilerlediğini bile anlamayacaksınız. Tüm bunların dışında diyebileceğim bazı yerlerinde Armand'a hak verdim, bazı yerlerinde ise Marguerite'ye ama sanırım daha çok Marguerite'ye çünkü çok seven bir kadının nelerden vazgeçebileceğini gösterdi. Sevin ve sevilin dostlar! Bu dünya da sevgi ve hoşgörüden başka bir şeyimiz yok. Tekrar söylüyorum bu kitabı lütfen okuyun ve okutun.