Fikirsel düzeydeki hayatıma dokunmayın! Sizin köstebeklere özgü çıkarlarınız, gerçek hayatın ıvırı ve zıvırı, bana az çok tiksinti veriyor. Bu beni cennetimden dışarıya çıkmaya zorluyor.
Herkes yapabildiğinin en iyisini yaparak ölür. Ben ölüme ilişkin kendi anlayışıma sahibim. Bana ne başkalarınınkinden? Keza birdenbire başkalarıyla hiçbir işim kalmadı artık. Bana bir iyilik yapın ve insanlardan söz etmeyin!
Öyle bir zaman gelecek ki, felsefi nitelikli bir yasa koyucu çağdalaşlarının mirasla gelen anlayışlarını aşacak ve idam cezasını kaldıracak. O zaman bu işin de onursuzluğu ortadan kalkacak. O zaman şehitlerden sayılacağım.Her şey değişiyor.
Bana yönelik bu kadar canlı bir tutku, beni hiç mi hiç etkilemiyor! Ama daha 8 hafta önce ona tapıyordum. Bir yerlerde okumuştum. Ölümün yakınında bulunmak, insanı kayıtsızlaştırıyormuş.