İPEK NUR GÜNÜMDOĞDU
@ladyipek
Herkes kendi yolunu izler. Kendi yolumda...
Ig tcipeknur
İzmir
15 Ocak
121 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
Kendini saydırmasını bilmeyeni adam yerine koymazlar.
Reklam
Bulutlar, çocuğun canının sıkıldığı zamanlarda uzaklara, çok uzaklara kaçmak istediğini bilir, geri dönmek istemediğini, ağlasalar sızlasalar da kimsenin eline geçmek istemediğini anlarlardı. Ama kaçıp gitmesini istemezlerdi onun. Orada kalsın, kendilerini sessizce seyretsin diye biçimden biçime girerlerdi. İnsan bulutlara baktıkça onları istediği biçime sokar, değişen şekillerden istediği şeyi düşünebilirdi. Yeter ki insan neyi görmek istediğini bilsin!
İnsan, ne kadar zeki olursa olsun, yalnız kalabilir.
Daniel Keyes "Charlie’nin yolculuğu bana çok şey hissettirdi. Onun çaresizliğini, toplumun kabul edilme arzusunu ve saf kalbini gördüm. Zekâ arttığında yalnızlaştı, gülmeyi unuttu. Eski haline döndüğünde ise kendi özüyle yeniden buluştu. Algernon’u hiç unutmaması, aslında kendi özüne olan sadakatiydi. Belki de en mutlu olduğu an, Algernon’la gözlerden uzak yalnız oldukları zamandı. Çünkü orada saf sevgi ve samimiyet vardı. Bu kitap bana gösterdi ki insanı değerli yapan zekâ değil, kalbindeki sevgidir."
Kitapta en güçlü duran temalar
Toplumun “normal” algısı
Charlie’nin başına gelenlerin çoğu, toplumun zekâyı tek ölçüt olarak görmesinden kaynaklanıyor. Saf halindeyken insanlar ona acıyor ya da alay ediyor; zeki olduğunda ise kıskanıyor, korkuyor. Yani hiçbir durumda “gerçekten kabul görmüyor.” Bu, bizim günlük hayatta da geçerli. İnsanlar farklı olanı hep dışlıyor.
Zekâ – mutluluk paradoksu
Charlie daha zeki oldukça daha yalnız oldu. Gülmeyi unuttu. Bu, bana şunu düşündürüyor: Acaba zekâ arttıkça insanlar hayatı daha mı “ağır” hissediyor? Çünkü saflık mutluluğu kolaylaştırırken, bilgi bazen yük olabiliyor.
Bilim ve etik
Deney, başlangıçta bir umut gibi görünüyor. Ama Charlie’nin gözünden bakınca, bilim insanlarının aslında onu “bir insan” değil, “bir denek” olarak gördüğünü hissediyoruz. Hatta zekâsı yükselince onların yetersizliklerini fark etmesi çok ironik. Hem bilimin duygusuzluğunu eleştiriyor, hem de insanın hırsını. 
Algernon'a Çiçekler
Algernon’un sembolü
Algernon sadece bir fare değil; Charlie’nin kaderini önceden gösteren bir ayna. Ölümü, Charlie’nin de düşüşünü simgeliyor. Ama Algernon aynı zamanda sadakatin ve saflığın sembolü. Charlie’nin “Algernon’un mezarına çiçek bırakın” isteği, aslında insanlığın unutmaması gereken değerlere bir çağrı gibi.
Ve yeniden söylemek1000k
Daniel Keyes "Charlie’nin yolculuğu bana çok şey hissettirdi. Onun çaresizliğini, toplumun kabul edilme arzusunu ve saf kalbini gördüm. Zekâ arttığında yalnızlaştı, gülmeyi unuttu. Eski haline döndüğünde ise kendi özüyle yeniden buluştu. Algernon’u hiç unutmaması, aslında kendi özüne olan sadakatiydi. Belki de en mutlu olduğu an, Algernon’la gözlerden uzak yalnız oldukları zamandı. Çünkü orada saf sevgi ve samimiyet vardı. Bu kitap bana gösterdi ki insanı değerli yapan zekâ değil, kalbindeki sevgidir."
Kitapta en güçlü duran temalar
Toplumun “normal” algısı
Charlie’nin başına gelenlerin çoğu, toplumun zekâyı tek ölçüt olarak görmesinden kaynaklanıyor. Saf halindeyken insanlar ona acıyor ya da alay ediyor; zeki olduğunda ise kıskanıyor, korkuyor. Yani hiçbir durumda “gerçekten kabul görmüyor.” Bu, bizim günlük hayatta da geçerli. İnsanlar farklı olanı hep dışlıyor.
Zekâ – mutluluk paradoksu
Charlie daha zeki oldukça daha yalnız oldu. Gülmeyi unuttu. Bu, bana şunu düşündürüyor: Acaba zekâ arttıkça insanlar hayatı daha mı “ağır” hissediyor? Çünkü saflık mutluluğu kolaylaştırırken, bilgi bazen yük olabiliyor.
Bilim ve etik
Deney, başlangıçta bir umut gibi görünüyor. Ama Charlie’nin gözünden bakınca, bilim insanlarının aslında onu “bir insan” değil, “bir denek” olarak gördüğünü hissediyoruz. Hatta zekâsı yükselince onların yetersizliklerini fark etmesi çok ironik. Hem bilimin duygusuzluğunu eleştiriyor, hem de insanın hırsını. Algernon'a Çiçekler
Algernon’un sembolü
Algernon sadece bir fare değil; Charlie’nin kaderini önceden gösteren bir ayna. Ölümü, Charlie’nin de düşüşünü simgeliyor. Ama Algernon aynı zamanda sadakatin ve saflığın sembolü. Charlie’nin “Algernon’un mezarına çiçek bırakın” isteği, aslında insanlığın unutmaması gereken değerlere bir çağrı gibi.
Ve yeniden söylemekLütfen eğer vaktiniz olursa Algernonun arka bahçesindeki mezarına birkaç çiçek koyun olur mu.