laiila
@lailabooks
Geçmişim yağmurlarda; benim geçmişim üzerinize yagan yagmurlarda.
Geçmişim, karlarda; benim geçmişim üzerinize yağan karlarda.
Ben yaratmıştım.
Ben yok etmiştim.
Şimdi ise tam zamanı.
Beni ellerimden bulutlara asın, sonra bırakın yağmurlar, karlar yağsın üzerime ve sadece izleyin."
Sayfa 9 - ephesus
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Kaplumbagaları neden severim biliyor musun, Baran?"
...
"Evlerini sırtlarında taşıdıkları için, bu bana aslında her şeyin bizde bittigini anımsatiyor. Varımızla yoğumuzla bir bütünüz."
"Hani hep bir yuva aradık ya kendimize, hani evimizi hiç yuva olarak görmedik, hani hep kaçmak istedik babalarımızdan. Hani birileri hep mezarlıklarda uyudu ya bu yüzden. Belki de hepimiz burada yanıldık ve kaplumbağalar haklıydı; yuvamız dört duvan olan bir beton yıgını ya da dizlerinde yatmak istedigimiz anne babalarımiz değildi. Kendi zihnimizin içiydi daima ve biz de en çok bu yüzden kaçtık. Kafalanmızın içindeki düşün- celer mahvetmedi mi bizi, herkesle savaşıp kendi kendimize yenilmedik mi?
Sayfa 306
Sahi neydi istediğimiz?Edebiyat
Kızın bileklerini kesmesine değil bunun bu kadar kolay olmasına öfkeleniyordum. Tesadüfen geldiğimiz bir dünyada şansa hayatta kalmaya çalışıyorduk. O an orada bir ağacın dibinde otururken sorguladığı tek şey buydu. Sadece şu an bile kendimi öldürmek için onlarca sebep bulabiliyordum ve sorsam herkesin bulabileceğine emindim ama yaşamak? Yaşamak için neden sebeplerimiz yoktu? Hayat bu kadar da berbat olmamalıydı. Tüm bu gökyüzü, ağaçlar ve hayvanlar hayatta kalabilirken biz bir çatı altında onca insan yaşayamıyorduk. Sahi, neydi istediğimiz?
Sayfa 292 - N.G.Kabal
"umursayacak birine benzemiyorsun."
"umursamadığım doğru ama umursamamak bir tepkisizlik değil tam tersi bir tepkidir."
Sayfa 290
"Kendi adını sevmiyor musun?"
"Etiketleri sevmiyorum, Özellikle kendim seçmedigim zaman. Isimlere takılıp kalmamalıyız, diye düşünüyorum. Bu şekilde öldügüm zaman kimse benim için üzülmez. Düşünsene, kim için üzülecekler? Okyanus için mi, Rüzgår için mi, yarın alacağım başka bir isim için mi? İnsanlar sürekli bir şeylere fazla anlam yükleyip onlara baglanıyor. Bu gece burada Rüzgar'ım ve bu gece burada sizinle tanıştım. Yarın sizin için yok olacagım, yarın beni tanımıyor olacaksınız. Bu gekilde hiç kimse olabiliyorum. Nerede dogdugumun, kim olarak dogdugumun önemi yok. Dilimin, dinimin, irkımın bir anlamı yok. Benim işte, herkes kadar etten ve kemikten. Herkes ve hiç kimseyim."
Sayfa 136 - N.G.Kabal