Yaralı kalplerin dumanından sakının, çünkü gönül yarası eninde sonunda ortaya çıkar. Elinden geldiğince kalp kırmamaya bak, çünkü bir iç çekiş, bir ah cihanı yakar.
Etrafları dar, yolları karanlık, tehlikeleri belli olmayan, içinde ebediyyen esir kalınan ateş yanan, içindeki içkileri sıcak su olan bir yurta bulunurlar. Ebedi kalacakları yer cehennemdir. Zebanilerin tokmaklarıyla ezilirler. Cehennem kendilerini toplar. Onların. o yurttaki istekleri helak olmaktır. Fakat oradan kurtuluşları yoktur. Ayakların alınlarına bağlanmış, gözleri günahlarının zulmetinden şimsiyah kesilmiştir.
O yurdun köşelerinden şöyle bağırırlar:
Ey Mâlik! Bize azap tatbik edildi! Bize vurulan prangalar ağır bastı. Ey Mâlik! Derilerimiz pörsüdü! Ey Malik! Bizi buradan çıkar. Muhakkak ki biz bir daha kötülüklere dönmeyeceğiz. Bunun üzerine zebaniler der ki: "Heyhat! Nereden çıkacaksınız! Artık temennilerin zamanı geçmiştir. Zillet evinden sizin içın çıkış yoktur. Orada ümitsiz olun, konuşmayın! Eğer siz oradan çıkarılmış olsanız muhakkak yasaklandığınız şeylere tekrar dönersiniz