Kuru kemikler gibi, bizde çoğunlukla çölden yola çıkarız. Kendimizi dışlanmış, yabancılaşmış hissederiz, bir kaktüs ağacıyla bile bağlantımız yoktur. Eskiler, çölün kutsal vahyin çıkış yeri olduğunu söylerdi. Ama kadınlar için bundan çok daha fazlası vardır .
Çöl, hayatin çok yoğunlaştığı bir yerdir. Canlıların kökleri son su tanesine bile tutunur ve cicekler sadece sabahları erkenden ve öğleden sonraları da geç saatlerde görünerek bu nemi biriktirir. Çölde hayat küçük, ama muhteşemdir ve olan bitenlerin çoğu yeraltında süregider. Birçok kadının hayatı da buna benzer.