Yanlış.
Herkes yazmalı fakat yazıları kitaplaştırmak çok farklı bir olaydır.
Yazarın eseri hakkında bazı kaygılar gütmesi gerekir.
Başta yetersiz bir eser icra etmiş olması bu kaygıları olmadığını gösterir ki bu, yazar yarın da başarılı olamayacak anlamına gelir.
Bakın burda bahsedilen şey yazı yazmak için çabalayan bunun üzerine okumalar yapan bireylerin icra ettiği yetersiz eserler değil.
Burda bahsedilen hiç bir kaygı gütmeden sırf egosunu tatmin etmek için ısrarla cahilliğini kabul etmeyip bu işe atılan kesimdir.
Biz ikisi arasındaki farkı yazdıkları eserden yahut eserini yorumlamasından, konuşmalarından bile ayırt edebiliriz.
İnanın bunu fark etmek o kadar da zor bir iş değil.
Siz böyle düşünmeye devam ederseniz önleri açılır ortalık çöplüğe döner çünkü hakikaten günümüzde çok vasat kitapların bile bir alıcısı çıkıyor hatta nitelikli eserlerden daha popüler hale gelebiliyor.
Ki bana sorarsanız çağımızın en büyük problemi bu aşırı özgürlük ve toplumsal baskının ortadan kalkmasıdır.
Herkes her şeyi yapabilir fikrine şiddetle karşıyım.
Hayır herkes her şeyi yapamaz !
Herkes kitap yazamaz, herkes şarkı söylemez, herkes sergi açamaz.
Bir eşik değer olmalıdır.
Bu özgürlük zamanla bu mesleklerin veya unvanların değerinde hasara yol açar.
Artık bir şeylerin içinin boşaltılmasına dur demeliyiz. Çünkü böyle giderse her şey kıymetsizleşecek.
Belki, onlar kötü yazıyor diye niye meslek zarar görsün onlar o işin temsilcisi olduklarını zaten iddia etmiyorlar diyebilirsiniz ama şunu atlamayın, kaygı gütmeden bir şeyler yapılabiliyorsa bunu herkes yapar.
Ve zamanla nitelikli eserleri cımbızla seçmek zorunda kalırız.
Hatta belki çıtamız o kadar düşer ki şimdi olsa yüzüne bakmayacağımız eserleri yarın beğenmeye başlarız.
Evet gerçek bu, bütün bunlar olası.