Durduk yere itiraf atılan lavuk
Percynin günah keçisi olması what a concept abi ya çocuk babasının TANRI olduğunu hiç sorgulamadan bütün kitap boyunca neden babam hiç benimle ilgilenmedi fln dedi sence neden HADİ BEYNİMİZİ KULLANALIM luke orospusunu ilk baştada sevmemiştim bak kanım çekildi
Fizik katili karakterler derneği..
Acemice yazılmış, yazarın deneyimine yakışmayan bir kitap.
Öncelikle en temel sorundan başlayalım. Kitap ilk yarıya kadar “Ben ne okuyorum?” diye sordurtuyor çünkü bir türlü konuya giremiyoruz. Kitabın ana türü polisiye olmasına rağmen ilk yarı polisiyeye dair en belirgin özellik, karakterlerden birinin sevgilisinin “dedektif” olması. Sayfalar boyunca kâh İlahi Komedya tartışılıyor kâh biri sevgilisiyle tartışıyor lakin bir türlü polisiye kısmına gelemiyoruz.
Diğer beni çok rahatsız eden mevzu ise kitap farklı karakterlerin ağzından yazılmış ama karakterler o kadar tekdüze yazılmış ki iki ayrı insan oldukları anlaşılmıyor. İkisinde de aynı durağan ton baskın. Yani iki karakterin iç sesi de donuk, kafası karışık ve takıntılı.
Kitapta bariz hatalar var. Karakter yaratmak ve ona meziyetler yüklemek kolaydır ama iş o yetenekleri kullandırma sırasına gelince yazarın asıl mahareti ortaya çıkar ki bence en çok bu noktada sınıfta kalıyor. Çünkü sözde fizik bilen karakteri (Ansel) fizik bilmiyor. Karakterin fizik bildiğini ve zeki olduğunu göstermek için çırpınıyor yazar. Ansel her dostuna bir fizik yasası söylüyor ama biz okuyucu olarak onun anlatış biçiminden Ansel’in gram fizik bilmediğini anlıyoruz çünkü söylediği HER fizik cümlesinde mutlaka bir yanlış var :D Belli ki ne yazar ne editör zahmet edip lisesli sayısal öğrencisiyle bile muhabbet etmediği için bu en temel fizik yanlışlarını gözden kaçırmış.
Karakterlerin beynime kan sıçramasına sebep olan bazı cahillikleri:
1- “Her etkiye karşı eşit ve zıt tepki vardır…”
Böyle bir şey yok. Bir şey hem eşit hem zıt olamaz. Bu yüzden o cümlenin doğrusu “eşit BÜYÜKLÜKTE, zıt tepki”dir. Oradaki büyüklük ifadesi süs olsun diye yok, diğer türlü evrende var olamayacak ve Newton’ınkiyle alakasız, kafasına göre bir kanun yaratmış
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yetersiz ve zorlama bir final..1000Kitap
Selam, 1000Kitap’ı pek kullanmıyorum ama birileriyle fikirlerimi paylaşmak istedim. Belki de Ben mi yanlış düşünüyorum? falan gibisinden. Eğer haksız olduğumu düşünüyorsanız lütfen belirtin.
Kitabı yeni bitirdim ve açıkça söyleyebilirim ki çoğu yerde çok kolaya kaçılmıştı. Tamam da ne alaka ya dedim sürekli. Kitap 530 sayfa ve 400 sayfa boyunca neredeyse hiçbir şey olmuyor ben bir savaş kitabı okuyacağız sanıyordum ama 400 sayfa boyunca ağırlıklı olarak aşk ve ilişki dinamikleri var. Dinamik de hep aynı zaten= (koruyucu + sahiplenici + itaatkâr erkek) ve (cesur + inatçı + güçlü kadın) pfff
Yani o kadar şehirler, krallıklar düşüyo abi 15 ay önce Saige dangalağı küçücük kızın ölümüne yol açıp kendi de esir düşüyor ki bunun öncesi de var, yani en az iki seneye yakın diyarda savaş var VE bunlar oturmuş hâlâ düğün dernek yapıyorlar! DAHA YENİ tüm krallıkları çağırıp bir plan yapmaya çalışıyorlar, o da hiçbir fayda sağlamıyor. Sağlıyorsa da kitap bunu bize anlatma gereği duymuyor bir daha adı geçmiyor hiçbirinin onun yerine yok Drystan, yok Irithel, küvet veya aşk sahneleri biz çok iyi yönetiyoz dimi aşkım? Evet aşkım... Nah iyi yönetiyonuz btw Üst üste düğün kutlama yapanlar mı ararsın, milletin krallığı yanarken sözde imparatorluğun aşk meşk derdinde olması mı. Valla Reika haklıydı; bunların alıklıkları kadının canına ne kadar tak ettiyse artık. Zaten bence 4 kitap boyunca yazılmış en iyi metin Reika’nın itirafıydı: 24 tane sorumsuz ebeveynin planladığı 2. sınıf bir Hunger Games; evlilik dışı doğmuş ve masum bir kızın bile boynunu kırabilecek (öyle varsayıyordu) kadar ileri giden eğitimsiz bir tavernaciyi imparatoriçe yapamaz, YAPMAMALI!
Karakter gelişimleri zaten çok komik. Zaiden lavuğu kitapta bir yerde diyor ki: "General / komutan ordusu ile birlikte olmalı, onurlu
Ortalama bir kitap
Aslında güzel bir kitap olabilirdi; ancak kitapta birçok yönlendirme var. Okuyucuya "Sen düşünme, ben her şeyin cevabını veriyorum" diyen ortalama bir kitap olmuş. Yani gerçek anlamda o kadar övülecek bir yanı yok. Tabii, yaşı genç olan arkadaşlar beğenebilir; ancak belli bir yaş ve tecrübeye sahip kişiler bu kitabı ortalama bir kitap olarak bulur. Ayrıca yazar hanımı da buradan kınadığımı belirtmek isterim. Üçüncü kitabı düşük puan aldığı için insanlara "lavuk" diye hitap etmesi hiç hoş bir davranış değildir.
her zamanki gibi, spoiler vardır.
''Bir gün bir kitap okudum ve hayatım değişti.''
Orhan Pamuk bu ''giriş cümlesi'' işini gerçekten iyi yapıyor, bunu söylemekle başlayayım.
Okuduğu kitap ile hayatının tamamen değiştiğini hisseden, adının çok sonralar Osman olduğunu öğrendiğimiz gencin, Canan adlı kızın elinde görerek okumaya karar verdiği kitapla çıktığı yolculuk anlatılıyor.
Osman'ın bu yola resmen ''tuzağa düşürülmek suretiyle'' Canan ve Mehmet tarafından sokulmuş olması, Osman'ın okuduğu ''Yeni Hayat'' adlı romanın yazarının aslında babasının yakın arkadaşı olan Rıfkı Bey olması ve bu eseri Osman'dan esinlenerek yazmış olması, Osman'ın evlendiği kişinin kitabın başında bahsedilen yeni taşınmış komşuların kızı olması, avize satın alan adamın Yeni Hayat karamelalarının satıcısı olması gibi keyifli ''plot-twist''ler vardı kitapta. Fakat her şey son 30 sayfada ortaya çıktı ve kitabın da en keyifli sayfaları bunlardı.
Zaman bakımından, sonsuz ''an''lar bakımından Proustyen bir bakış sezdim kitapta. Dr. Narin'in saatleri... Yine de sonda her şey bir inançla sonlanmış oldu.
Aralarda bazı anlatılanlar oldukça can sıkıcıydı ve yordu açıkçası. Çok da keyif alamadım. Sonda bize de dikkatsiz olduğumuz için bir ayar çekti aşağılık katil beyefendi.
Mehmet resmen durduk yere ölen lavuk oldu. Aşkından ölecek sandığım Canan Samsunlu beyefendi ile evlenip yurt dışına çıktı ve klasik bir Orhan Pamuk karakteri davranışı olarak Osman da yanındakiyle yaşayıp aklındakiyle ölmüş oldu.
acı çekiyorum. (spoiler var sonra ağlanmayın bana)
Puan vermedi
Merhabalar.
Kitapları gömmekten zevk aldığımı falan söylemiyorum ancak eleştirilerimde elbette bundan zevk alan bir akıl hastası gibi göründüğümün nitekim farkındayım.
Şimdi de bu kitabı kesinlikle yerden yere vurmaya hazırım, keyif alıyorum :) (başlık tam tersini söylüyor.)
Nasıl Başlıyor?
Kitap karakterimiz Işıl Atabey'in Fransa'daki sergisinde başlıyor. Yaptığı tablolardan bahsediliyor, en sevmediği tablonun Şafak Vurgunu olduğu anlatılıyor ve ardından bir saldırıda tabloların alındığı her şeyin darmaduman olduğunu okuyoruz. Işıl da bu saldırıda yaralanıyor.
Ardından yurtdışındaki karakterimiz apar topar Türkiye'ye döndürülüyor. Babası ise Atilla Atabey, dikkatleri hemen burada üzerinize topluyorum babası Genelkurmay Başkanı.
Kızının ve ailesinin üzerinde bela olduğunu anlayan baba Atabey, daha sonra mükemmel bir fikirle çıkagelir: kızını Binbaşı (35 yaşında binbaşı?) Ecevit Demirhan ile evlendirmek.
1-Mantık Hataları
'Çok mantık hatası var' diyerek bitirmeyeceğim bu eleştiriyi aksine baya baya uzatmak istiyorum. İlki, 35 yaşında binbaşı olmaması. Bu durum istisnalar dahilinde oluyor, normalde 37 yaşında binbaşı olması gerek. Ayrıca hem 'özel timde' hem de TSK'da çalışan bir binbaşı olması da... (fantezi).
Not: Özel timde tropik adada kertenkele ve kaplumbağa yiyorlar. Maldivler tatili.
Kızının saldırıda parmağı olan kişilerin uyuşturucuyla alakalı olduğundan bahsediyor baba Atabey. Bir operasyon onayı verileceği sırada bu saldırı gerçekleşmiş, içeride köstebek var falana kayıyorlar ama burada bir durdum ve direkt sizi başa alıyorum, Genelkurmay başkanı olmasına. Bir Genelkurmay başkanı, uyuşturucu operasyonuna onay veremez. Kitabın başlarında gördüğüm bu yerde direkt daha derin anlatılması gerekiyordu. Neden? Dediğim gibi bir Genelkurmay başkanı