Neden birbirimizden nefret etmeliyiz ki? Hepimiz aynı nedenle yaşayan, aynı evrene gönderilen, aynı geminin mürettebatındanız. Yeni sentezler oluşturmak için uygarlıkların karşılaşması iyi bir şey olabilir ama birbirini yiyip bitirmek canavarcadır.
Toprak sınırlarını geliştirmek için ölmek de güzeldir belki ama bugünün savaşları teşvik ettiği iddia edilen şeyi yok eder. Bugün söz konusu olan bütün bir ırka hayat vermek için biraz kan dökmek değildir. Savaş, gazla veya bombalarla yapılmaya başladığından beri, savaşlıktan çıktı, kanlı bir ameliyata benzedi. İki taraf da beton bir duvarın arkasına yerleşip, daha iyisini bulamayınca, geceler boyunca, uçaklarıyla diğer tarafı bombalıyor, fabrikalarını patlatıyor, üretimini felce uğratıyor ve ticaretini yok ediyor. Böyle bir savaşı en son çürüyen kazanır ama sonunda iki taraf birden çürür.
Hiç kimse başkalarıyla ortak ve çıkarsız bir ideali paylaşmadıkça rahat bir nefes alamaz. Hayat bize sevginin birbirimize bakmak değil beraber aynı yöne bakmak olduğunu öğretti.
Gerçeklik kanıtlanabilen bir şey değildir. Eğer portakal ağaçları bir toprağın üzerinde sağlam duruyor ve bol meyve veriyorsa, o toprak parçasıdır portakal ağaçlarının gerçekliği. Eğer diğerlerinin arasında bir din, bir kültür, bir değer yargısı veya bir davranış biçimi insana bu bütünlük hissini sağlıyor, unutulmuş yüceliği ona kavuşturuyorsa, işte o din, o kültür, o değer yargısı veya o davranış biçimi insanın gerçekliğidir.