Ama sizi özlediğimi söylersem yalan söylemiş olurum:Bu en kusursuz, en acı verici büyü, buradasınız;ben neredeysem benim varlığımdan daha fazlasıyla siz de oradasınız.
Nitekim biz diyordu; neden birbirimizle tanıştık? Hangi rastlantı bunu istedi? Hiç şüphe yok, birbirine kavuşmak için akan iki nehir gibi, aradaki mesafeye rağmen, ikimizin de üstünden kayıp gittiğimiz inişler bizi birbirimize doğru itti.
..hani insan, hiçbir şeye karşı ilgisi, hiçbir şeyden umudu kalmayınca hayatın her gün değişmeyen tekrarı altında ezilir gibi olur, Léon da kendinde işte öyle bir hal hissetmeye başlıyordu.