Ancak bu dünyada kalıcı bir şey yoktur asla. Bu nedenle de sevinç, ikinci dakikada birincidekinden farklıdır, üçüncüde bir derece daha zayıflar, sonunda tamamen yok olur eski durumumuza döneriz; suda genişleyen halkaların sonunda suyun yüzeyiyle bir olup kaybolması gibi.
İçeride on ikisi de öfkeyle bağırıyor, on ikisi de birbirine benziyordu. Artık domuzların yüzlerine ne olduğu anlaşılmıştı. Dışardaki hayvanlar, bir domuzların yüzlerine bir insanların yüzlerine bakıyor ama onları birbirlerinden ayırt edemiyorlardı.