Burcu
@lburcul
lisans | matematik
İstanbul benim cânım;
Vatanım da vatanım...
35 okur puanıTemmuz 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Genç, yaşlı birinin imrendiği bir ilkbahar mı gerçekten de? Kavak yeli mi, söğüt dalı mı, ince taze filiz mi, seyrek ve titrek bir meleyiş mi, ince damlalı geçiveren bir serpinti mi, gülüşü içten ve neşeli mi, acaba ağzı kendinin mi?
Yoksa parlak ama sert bir ayaz gibi donduran bir ışık mı?
Yoksa her şey yapabilir sanılırken kendine yönelmiş bir bıçak mı?
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Galiba büyüyordum, belki de büyümüştüm. Bir çocuk olmaktan neydi hatırımda kalan? Bazen bana bunu tuhaf bir ıslaklıkla hatırlatan şeyler var, gözlerimin, burnumun, ellerimin, ayaklarımın yürürken ve koşarken, bir yere oturmuş sallarken altıma toplarkenki halleri ile birikmiş anıları var. Bir zamanlar çocuk olduğumu onu zamanını ve kokusunu biliyorum . Neler duyduğumu hatırlıyorum. Ezilmiş incir ve ısınmış ot kokusu biraz da beklemiş su ve sanki şurdaki ekmeğin yarısı, bunları alıp çocukluğuma gidebilirim ve yerimi hiç şaşırmadan bulabilirim. Bir oyuk gibi duruyordur eminim.
Gün güne ekli mi, günler günlerin içinde yavaş mı, birbirinin devamı mı, her gün ayrı bir ömür mü, galiba bunları ayrı ayrı duydum ve yaşadım. Bazı gün tek başına başka her günden ayrı başka her günden uzun ve apayrı bir ömre ait gibiyken, bir başka gün öbürünün geceden bıraktığını devralıp sündüren, inceltip kopararak bir bağımsız güne hazırlayan yapıdaydı. Saatler eşit değildi, günler eşit değildi, 1988 yılının Ağustos ayı ile bir başka ağustos aynı uzunlukta değildi. 21 Aralık hep en uzun gece değildi, hatta hiç değildi, o takvimin uzunuydu, milâdî bir uzunluktu, dedemin en
uzun takvim gecesi bile değildi,
Büyüdüğümü fark ediyordum ama büyümüş hâlimi ne yapacağımı bilemiyordum.
Altı ay ne uzundu, yaşam ne uzundu, eziyet bitmemecesine uzundu, bu uzunlukla baş etmek ne ileydi ne ile, suskunlukların parçalandığı an hangi yıla rastlamıştı da daha yazılmamıştı, kar ne zaman erimiş, soğuk damardan ne vakit çözülmüştü, hayat sahiden yaşayana ve bunu bilene ne uzundu. Hayat bu hali ile gerçekten sonsuzdu. İstasyonlardaki bekleme süreleri ve vapurun yanaşma hali sonsuzdu,
ağrı tüm vücutta, kan ağır, ufka bakma ve sancıyı görme süresi sonsuzdu. Bu bir şairlere mi malumdu?