A
@lcmth
Çocukların hepsi Stephen’a garip görünüyordu. Hepsinin anneleri, babaları, değişik sesleri vardı.
Sayfa 10
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Tepelere yürüyüşler yapıyor, sakin parklarda uzun saatler geçiriyordu. Arkadaşı ve tanıdığı yoktu, kimseyle tanışmaya da çalışmıyordu. Hiç heves etmiyordu böyle bir şeye. Nereden ve nasıl geleceğini bilmeden, kesintiye uğramış hayatını tekrar hayata geçirecek bir dürtü, uyarıcı, itici bir güç bekliyordu. Bu arada da günleri avare, plansız programsız, tembel ve yararsız geçip gidiyordu.
“Hayatta yapabileceklerin arasında gerçek bir anlamı ve kalıcılığı olan tek şeydir çocuk. Diğer hepsi yapaydır, sanattır. Canın isterse bırakıp gidersin, ne senin hayatından bir şey eksilir ne de dünyadan. Oysa çocuk, sen yaptığın halde senden büyük olan tek şeydir. Ölümsüzlüğün nüvesini taşır. Yaptığın hiçbir şeyin yüz yıl sonra izi bile kalmayacak. Oysa çocuk, şansı yaver giderse sonsuza dek çoğalarak yaşayabilir.”
Sayfa 193
“Geleneksel toplum düzeninin payandaları – aile, akraba, mahalle, ahlak, ayıp, aforoz – olmadan ayakta kalabilen evlilik sayısı, benim bildiğim, bir elin parmakları kadar bile değil.”
Sayfa 192
“Sen ki kaçışın binbir yolunu bilen adamsın, kendini inkâr etmeden o küçücük alana nasıl sığacaksın?”
Sayfa 191