Yersiz olmaz mı, birden daha fazla roman yazmak, eğer sanatçı yeni bir insana dönüşmüş değilse? -Açıkçası bir müellifin tüm romanlarının bir ortaklığa sahip olması nadir değildir ve [zaten] tabiri caizse onlar yalnızca tek bir romandır.
En mükemmel romanların birçoğu, deha bireylerin tinsel yaşamının bir ansiklopedisi, bir özetidirler; Nathan gibi tümüyle farklı bir formda olsalar bile [bu] eserler, sonuçta [yine de] romanın [belli] bir tonunu (Anstrich) elde ederler. Eğitimli ve kendini yetiştirmiş her insan, kendi içinde bir roman barındırır; gelgelelim, onu ifade edip yazması gerekli değildir.
Bildiği her şeyi söylemek isteyen ve kendisi için hiçbir şey saklamayan, bunun için de kendisine bahaneler üretmek isteyen ve üretebilen bir yazar, tümüyle acınasıdır.
Deha keyfi olarak üretilecek bir şey olmasa da, tıpkı Witz, sevgi ve iman ( Glaube) gibi bir özgürlük (Freiheit) olarak sanat ve bilim olmalıdır ve olacaktır. Dehayı herkesten talep etmelisin ama onu kimseden beklememelisin. Bir Kantçı buna dahiliğin (Genialitat) kategorik zorunluluğu derdi.