En mükemmel romanların birçoğu, deha bireylerin tinsel yaşamının bir ansiklopedisi, bir özetidirler; Nathan gibi tümüyle farklı bir formda olsalar bile [bu] eserler, sonuçta [yine de] romanın [belli] bir tonunu (Anstrich) elde ederler. Eğitimli ve kendini yetiştirmiş her insan, kendi içinde bir roman barındırır; gelgelelim, onu ifade edip yazması gerekli değildir.
Bildiği her şeyi söylemek isteyen ve kendisi için hiçbir şey saklamayan, bunun için de kendisine bahaneler üretmek isteyen ve üretebilen bir yazar, tümüyle acınasıdır.
Deha keyfi olarak üretilecek bir şey olmasa da, tıpkı Witz, sevgi ve iman ( Glaube) gibi bir özgürlük (Freiheit) olarak sanat ve bilim olmalıdır ve olacaktır. Dehayı herkesten talep etmelisin ama onu kimseden beklememelisin. Bir Kantçı buna dahiliğin (Genialitat) kategorik zorunluluğu derdi.
Etrafta bir sürü şiir (Poesie) var, fakat hiçbir şey de icra edilen-şiir (Poem) kadar nadir değil! Bu, şairane eskizlerden, çalışmalardan, fragmanlardan, eğilimlerden, kalıntılardan, materyallerden daha fazlasını yapmaktır.