Selam sana, dostluk!
En büyük umudumun
ilk tan kızıllığı!
Ah, sonsuz göründü bana
çok defa yol ve gece, tüm yaşam
amaçsız ve menfur!
İki kez yaşamak istiyorum,
şimdi görüyorum gözlerinde
sabah parıltısını ve zaferi,
ey sevgili İlahe!
Yalnız bu deli değil, bu büyük şehir de tiksindiriyor beni. Ne birinde, ne öbüründe daha iyileştirecek, daha kötüleştirecek taraf yok artık. Bu Büyük Şehir’in vay haline!-Onu yakacak olan ateş sütununu şimdiden görmek isterdim!
Yazık ki insanın, arzusunun okunu insan üstüne artık atamıyacağı zamanlar yaklaştı; yayındaki kirişin artık titreşmeyi unutacağı zamanlar artık yaklaştı.
Sizlere söylüyorum: Dünyaya bir yıldız getirebilmek için insanın benliğinde hâlâ kaos olması gerek. Sizlere söylüyorum, hâlâ kaos var benliğinizde.