mmyk
@lejyonherr
Savaş bitmiş ben nöbette unutulmuşum
Bazı şeylerin gerçekleşmesi için bolca zamana ihtiyaç olduğunu tecrübe ettim. Dışarıdan herhangi bir müdahaleye karşı duyarsızdır o şeyler, sabırsızlıktan doğan fiiller despotluk sınırını geçtiği an 'o şeyler' korunma mekanizmalarını devreye sokarlar ve zaman durur. Üstelik bu durgunluk basit ve hızlı bir şekilde tekrar harekete geçmek için gereken gücü toparlayamaz, belki yarın belki yarından da yakın bir vakitte neler olabileceğini hissedersiniz o zaman. Ben hissettiğimde zaman henüz akmaya dahî başlamamıştı. İşte bu gerçek bir ıstıraptı. Maddeyi harekete geçirecek gücü, bırakın toplamayı zihnimde tasvir edip plan dahî yapamadım. Ve böylece olacak olanın bir an önce olması için sarf ettiğim çaba, tarihe 'boşa kürek çekmek' olarak kaydedildi.
Pişman değilim, gururumun ve benliğimin "bu" uğurda sarsılmasına karşılık bana verilen hediyeleri öpüp başıma koydum. Benliğimden "yitirdiklerimle" benliğime "kazandırılanları" teraziye koyup tartmak ve yola hesaplı kitaplı çıkmak için henüz çok gencim.
...zira ya hiçbir şekilde tesadüf diye bir şey yoktur ya da talih bu olayın gerçekleşebilmesini sağlamıştır. O hâlde soruyorum (geniş kapsamda olacak şekilde) kaderin hiçbir şekilde adı geçmeseydi, bir karakteri, bir etkisi olmasaydı, dahası birçok şey ya da her şey tesadüfen, şans eseri veyahut rastgele olsaydı, o hâlde gerçekleşmiş olan olaylar farklı bir şekilde mi gerçekleşirdi? Her şeyin mantığı, kader dışında, doğa ve talihte arandığına göre, o hâlde kader üzerinde durmanın anlamı nedir?
