Bir kadın bize çiçekleri sevdiğini söylese ama onları sulamasa, çiçekleri sevdiğine inanmayız.Sevgi, sevdiğimiz şeyin yaşaması ,gelişmesi için duydugumuz etkin ilgidir. Bu etkin ilginin bulunmadigi yerde sevgi olmaz.
Bencillik ve kendini sevme ayni olmak bir yana, birbirlerinin ziddidir. Bencil kisi kendini cok fazla degil çok az sever, hatta kendinden nefret eder. Uretici olmamasinin bir belirtisi olan bu kendinden hoslanmama ve kendine ilgi göstermeme, onu bos ve huzursuz kilar. Böyle bir kisi mutsuzdur ve kendine
bilinçdisi engeller koyarak, ulasamadig doygunluklari öfkeyle yasamdan kopartip almaya çabalar.Görünüste kendisiyle fazla ilgilenmektedir; aslinda bunlar gerçek kimligine ilgi göstermedeki beceriksizliginin üstünü örtmek ve gidermek icin yapilan basarisiz deneylerdir. Freud, bencil kisinin sevgiyi baskalarindan alip kendine yönlendirdigi için narsist oldugunu söylemistir. Bencil kisilerin baskalarini sevemedikleri bir gerçektir. Fakat
kendilerini de sevme yetisinden yoksundurlar.